Wydana w roku 1994 książka to jedna z najważniejszych pozycji w dorobku Gabriela Liiceanu. Jak napisał w przedmowie sam autor, nie jest to książka trudna, lecz ambitna – nie specjalistyczna rozprawa z dziedziny filozofii, ale autentyczny filozoficzny traktat, w którym rumuński myśliciel, nie
Książka przynosi szczegółowe omówienie dwudziestowiecznej anglojęzycznej literatury Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej w podziale chronologicznym i na rodzaje literackie oraz twórczość poszczególnych autorów na szerokim tle historycznym, kulturowym i społecznym. Historia literatury obejmuje
Niniejsza książka powstała w roku 1923 jako skrypt dla studentów historii, kilkakrotnie wznawiany (ostatni raz w 1946 r.). Jest zbiorem wykładów profesora składającym się na sumę wiedzy w zakresie: paleografii, filologii średniowiecznej, chronologii, dyplomatyki, sfragistyki, heraldyki z
Czy wiedza rozwiąże nasze problemy, zmniejszy nędzę i sprawi, że będziemy sprawiedliwi i wolni? A może istnieje wiedza, której nie powinniśmy nigdy poznać? Dlaczego nie pamiętamy dziś o tabu, świętości, tajemnicy, dzięki którym wcześniejsze kultury przestrzegały ograniczeń ludzkiej wiedzy i
Praca jest próba rekonstrukcji systemu filozoficznego Deweya, który istotnie oddziałał na różnorodne dziedziny: psychologię, pedagogikę, filozofię społeczną, logikę, ontologię, epistemologię, etykę, teorię religii, teorię wartości a także na estetykę. Wiele kategorii zasadniczych dla jego myśli
Stanisław Herakliusz Lubomirski (1641-1702) jest uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy polskiego Baroku. Już współcześni nazywali go „Polskim Salomonem". Pochodził ze starego magnackiego rodu, jego ojciec, Jerzy, zasłynął jako przywódca rokoszu. Poeta w młodości podróżował po Europie,
Autor omawia rolę władzy lokalnej w procesie rekonstruowania tożsamości mieszkańców obszarów wiejskich i małomiasteczkowych w warunkach głębokiej zmiany systemowej w Polsce. Władza rozumiana jest jako swoisty czynnik transformacji, potencjalnie sprzyjający przechodzeniu społeczności od starego do
Liryki lozańskie, są rozrachunkiem poety z życiem, a jednocześnie mistyczną wizją świata. Pisane pod koniec życia twórcy. Najbardziej znanym lirykiem jest: "Nad wodą wielką i czystą"
„Na początku była chuć” – tak rozpoczyna się utwór Przybyszewskiego, który był wyrazem jego koncepcji filozoficznych i który wywołał jeden z wielu skandali związanych z jego twórczością. Ten niezwykły utwór przybliża nie tylko filozoficzne założenia twórczości Przybyszewskiego, ale po raz kolejny
