W okresie powojennym w rodzimych środowiskach naukowych utrwaliło się przekonanie, że psychoanaliza była u nas zjawiskiem marginalnym i nigdy nie zakorzeniła się głębiej w polskim życiu umysłowym. Nikt jednak nie przeprowadził poważniejszych badań dotyczących roli, jaką psychoanalitycy z ziem
Traktat Nicolasa Boileau z 1674 stanowiący próbę stworzenia uniwersalnych zasad tworzenia utworów poetyckich oraz wykładnię refleksji autora na temat roli i sposobu pracy poety.
"I nie masz pociechy, ażebyś powiedział sobie po tylu cierpieniach i trudach: ten naród był godny poświęcenia mojego...". Godebski dał w swym utworze wyraz przygnębieniu i rozczarowaniu spowodowanym losem Legionów.(1799 r.)
W książce została zgromadzona nie tylko wiedza o mieście ale także osobiste doświadczenie miast przez Autorkę. Cenna lektura dla kulturoznawców, filozofów, filologów i etnologów oraz wszystkich zainteresowanych "problematyką miasta".
Mam nadzieję, że ta książka wystarczająco wyraźnie świadczy, że nie krępowałem się pisać prawdy, kiedy tego chciałem. Ale, moim zdaniem, prawda nie jest ludziom potrzebna cała i aż tak, jak im się wydaje. Kiedy czułem, że ta czy inna prawda tylko okrutnie rani duszę, a niczego nie uczy, tylko
Broszury publikowane przez Stanisława Mackiewicza w Londynie w latach 1941-1942.
Celem książki jest przedstawienie dwóch dziedzin twórczości W.H. Audena: jego krytyki szekspirowskiej i librecistyki, oraz prześledzenie ich wzajemnych relacji. Na pierwszy rzut oka te dwa obszary aktywności jednego z najwybitniejszych anglojęzycznych poetów XX wieku, pozostające dotąd na
"Próba scalenia" obejmuje pełny zakres literatury czasu PRL (kraj- emigracja -drugi obieg). Wbrew narzuconym przez epokę pojałtańską rozdarciom literatury i blokadom komunikacyjnym, wbrew presji i cięciom cenzury, wbrew wreszcie rozgrywkom politycznym, jakie się do dziś wokół niej toczą - próbuje
Drzemie w nas potężny, nie do końca zrozumiały, instynkt rozumienia. Chcielibyśmy wszystko do końca pojąć, wyjaśnić, udowodnić. Żeby nie było nic, co by nie pozostawało bez racji, i to racji usuwającej wszelki niepokój wątpienia, wszelkie znaki zapytania. Im rzecz donioślejsza, tym bardziej chcemy
