Zabawny i błyskotliwy zbiór myśli Eco o jego karierze jako teoretyka i prozaika. Pierwszą powieść - Imię Róży - autor opublikował, gdy miał prawie 50 lat. W niniejszych Wyznaniach ma prawie 70 lat i spogląda wstecz na swoją długą drogę jako teoretyka literatury, a później powieściopisarza. Ten
Na 40. rocznicę wydarzeń roku 1968 Wydawnictwo Literackie proponuje osobistą refleksję Umberto Eco o polskim Marcu ’68 oraz o inwazji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Autor – jeden z największych współczesnych intelektualistów, swoiste dziecko „rewolucji 1968 roku” – przebywał wówczas
Opis wydawcy książki: "...Ubiegłej nocy, zmęczony żeglowaniem pośród bibliografii odnośnie metafory, programów hipertekstualnych oraz Krytyki czystego rozumu w starym angielskim przekładzie, poprosiłem w Web Crawler o seks. Ustalił 2088 adresów, dopuszczając mnie tylko do stu z nich. Anarchia
Ostatnia, pośmiertnie wydana książka Umberta Eco jest zbiorem esejów pochodzących z rubryki prowadzonej przez autora w tygodniku „L’Espresso”. Eco osobiście wybrał najciekawsze teksty z lat 2000–2015. Są to zarówno komentarze do bieżących wydarzeń ze świata, jak i błyskotliwa analiza obecnej
Czy będziemy projektować swoje dzieci? Kiedy odkryjemy sekret teleportacji? Czy poznamy zagadki świadomości? "Nigdy się nie zakochuj we własnym samolocie" - ostrzega Umberto Eco. Innymi słowy: twórzmy teorie i wynalazki, lecz nie traktujmy ich zbyt serio. Kto przewidzi, co przetrwa próbę
Cztery prezentowane tu teksty stały się częścią tej książeczki dlatego, że jestem do nich przywiązany i nie chciałem, by uległy rozproszeniu. W pewnym sensie wszystkie traktują o strategiach kłamstwa, przebrania, nadużywania języka i ironicznego odwrócenia tych nadużyć.
W Wyspie Dnia Poprzedniego Umberto Eco w typowy dlań sposób łączy przygodową fabułę z dyskursem filozoficznym, nawiązując w treści i formie do takich arcydzieł jak Podróże Guliwera czy Kandyd. Szlachcic z Piemontu, Robert de la Grive, uratowany z katastrofy morskiej, dostaje się na opuszczony
W całej historii kultury zachodniej wielokrotnie pojawia się zamiłowanie do tworzenia katalogów: spisy świętych, formacje żołnierskie, katalogi roślin leczniczych, inwentarze skarbców i tak aż do parad i pokazów początku XX wieku ogarniających scenę muzyczną i modę. Owo szaleństwo tworzenia
"Pięć pism moralnych" to teksty, które - jak pisze Umberto Eco - „mają charakter etyczny, to znaczy dotyczą tego, co należałoby robić, tego, czego robić się nie powinno, bądź wreszcie tego, czego za żadną cenę robić nie wolno”. Autor "Imienia róży" dotyka najważniejszych
Kolejny zbiór felietonów Umberto Eco pisywanych dla L Espresso jest głosem w dyskusji o problemach dotkliwie nękających teraźniejszość a jednocześnie uniwersalnych. Sprowadzając ważkie dylematy do groteskowo dosłownej ilustracji, sprawia Eco, że nieoczekiwanie nabierają one zaskakująco odmiennego,