Nowoczesność i zagłada jedna z najważniejszych i najgoręcej komentowanych książek XX wieku, uhonorowana Europejską Nagrodą Amalfi i prestiżową Nagrodą im. Theodora W. Adorna. Zygmunt Bauman sprzeciwia się zamykaniu problemu zagłady w historycznej przeszłości, w której winni zostali osądzeni.
Książka daleka od klasycznej powieści kryminalnej, a jednak - jak podkreślają brytyjscy entuzjaści - stanowiąca intrygujące połączenie elementów z różnych sfer życia, układających się jak puzzle. Logicznie zarysowana intryga skłania nie tylko do pytania o los bohaterów, którzy pozostali przy życiu,
