Szoszoni nie wzbudzali dotąd większego zainteresowania. Gdyby nie fascynująca historia nastoletniej Sacagawei, może nic byśmy o nich nie wiedzieli. Prowincjonalne umiejscowienie oraz skromna kultura materialna nie wpływały na ich atrakcyjność. Chociaż potrafili zagrozić swym sąsiadom, byli raczej
HAIDA są jednym z nielicznych ludów świata, który od prawie 14 tysięcy lat zamieszkuje w jednym miejscu. Już w zamierzchłych czasach wybili się na pierwsze miejsce spośród plemion Wybrzeża Północno-Zachodniego. O szczególnej pozycji Haidów byli przekonani również ich sąsiedzi z tego samego kręgu
Który chłopiec na myśl o najbardziej wolnym życiu nie chciałby choć przez chwilę być Indianinem? A ja właśnie tak zyłem. Każdego dnia prawdziwe polowanie. Prawdziwa zwierzyna. Czasami uzdrawiające tańce w głębi puszczy, gdzie nikt nie mógł nam przeszkodzić; tańce, w których chłopcy wcielali się w
Surowy był kraj zwany Apaczerią - ojczyzną Apaczów, gdzie każdy owad miał żądło, każdy krzak kolce, a każdy wąż - jad. Życie tutaj było codzienną walką o przetrwanie, rozpaczliwym zmaganiem z wrogą naturą i okrutnymi drapieżnikami, tak w zwierzęcej, jak i w ludzkiej postaci. Niedostępne góry i
Dotychczasowe książki o Indianach przedstawiały głównie świat wojowników toczących krwawe wojny z białymi najeźdźcami. Podkreślały tragiczny los tych dumnych ludzi, czyniąc z nich symbol wszelkiej walki o wolność, tak bliskiej również Polakom. Jednakże życie Indian nie koncentrowało się jedynie na
Szaunisi przeszli do historii jako jedni z najbardziej walecznych wojowników, z determinacją broniący swej ziemi przez prawie sześćdziesiąt lat nieustannych walk. Zawsze stali na pierwszej linii frontu, broniąc się zaciekle przed napierającą "białą falą". Mieli reputację walecznych i okrutnych
Wietrzny Orzeł to zbiór przepięknych opowieści Abenaków, nawiązujących do tradycji gawędziarstwa. Indiańskie opowieści, opowiadane przeważnie jesienią i zimą, bawiły słuchaczy, a jednocześnie uczyły i przypominały o podstawowej mądrości życia w harmonii z naturą. Perypetie Gluskabiego, mitycznej
NEZ PERCE byli największym ludem zamieszkującym Oregon i Idaho. Uważano ich za najprzystojniejszych i najbardziej urodziwych w Ameryce Północnej. Znane było ich zamiłowanie do czystości, wyglądu zewnętrznego i dbałość o szczegóły stroju. Choć przeważnie byli pokojowo nastawieni do białych, to w
Winnebagowie zasługują na poznanie z wielu powodów. Już pierwszy Europejczyk, który się z nimi zetknął, Francuz Jean Nicolet, zwrócił uwagę na ich wzrost, którym przewyższali zarówno indiańskich sąsiadów, jak i białych przybyszów. Inne plemiona nie ustępowały im wojowniczością i odwagą, ale
CZARNE STOPY – razem z Siuksami, Szejenami, Komanczami i Apaczami – zyskali reputację najbardziej wojowniczych ludów indiańskich, stanowiących przez jakiś czas zaporę dla pochodu cywilizacji białych ludzi. Jeden z pierwszych Europejczyków, który do nich dotarł, Alexander Henry, brytyjski podróżnik
