Historia Flawiusza Aecjusza wybitnego wodza, wytrawnego polityka, noszącego w sobie stygmat ówczesnego świata, w którym chrześcijaństwo, barbarzyństwo i tradycja wielkiego Rzymu koegzystowały wokół siebie. Niejednoznaczna, lecz tym bardziej wyrazista osobowość Aecjusza, przysparzająca mu tyleż
Powieść historyczna Teodora Parnickiego wydana w 1944 roku w Jerozolimie (wydanie w Polsce: Wrocław 1949). Utwór objęty był w 1951 roku zapisem cenzury w Polsce, podlegał natychmiastowemu wycofaniu z bibliotek. Srebrne orły to druga powieść w dorobku Parnickiego, a zarazem jedna z
Historia tej pierwszej w karierze Teodora Parnickiego powieści historycznej jest ciekawa. Utwór ten pisany był na konkurs ogłoszony przez „Ilustrowany Kurier Codzienny”. Wysoka nagroda skusiła autora do podjęcia trudu i napisania książki, którą wysłał do redakcji nie zachowując dla siebie nawet
Wszyscy jesteśmy w jakiś sposób „mieszańcami”, możemy co najwyżej nie przyjmować tego do wiadomości (...) ale nie wszyscy musimy szukać w tym przesłanek upośledzenia. Bo zagadnienie „mieszańca”, centralne zagadnienie prozy Parnickiego, zaczyna się w tym dopiero momencie, kiedy świadomość
Praktycznie od swojej trzeciej powieści („Koniec »Zgody narodów«”) pisarz rezygnuje z narracji trzecioosobowej, a także opisywania przedstawianej rzeczywistości – jego książki stają się relacjami z rozmów, przesłuchań, fragmentami listów czy dokumentów. Język narracji staje się bardzo
Opis całości cyklu Nowa baśń patrz "Nowa baśń. Cz. 1, Robotnicy wezwani o jedenastej"
Powieściowy debiut Teodora Parnickiego z 1929 roku wraca do czytelników po ponad 85 latach zapomnienia! Autor przenosi czytelników w egzotyczny świat Azji i odległej Mandżurii, której stolica, Harbin, w latach dwudziestych zyskała miano „Paryża Dalekiego Wschodu”. Właśnie tam rozpoczyna się
Opis całości cyklu Nowa baśń patrz "Nowa baśń. Cz. 1, Robotnicy wezwani o jedenastej"
W zbiorze spotkamy się z żarliwym młodym człowiekiem, który wprawdzie ma kłopoty z rygorami uniwersyteckimi, ale sam wie, czego chce. Sam wyznacza sobie drogę autokreacji. Jego rzetelne, stale pogłębiane zainteresowania powieścią historyczną znajdują realny wyraz w analizach twórczości Zofii
