Błyskotliwy leksykon, który bawi się znaczeniami figur i słów związanych z morzem. Przedstawia ogrom morza w wielu aspektach: faunę i florę, ludzi morza i ich kulturę. Podaje fakty i liczby, sięga po folklor, poezję i humor. Nie brakuje też praktycznych wskazówkach, zachęcających dzieci do
Książka jest zapisem refleksji nad obecnością Japonii w kulturze i sztuce polskiej końca XIX i początków XX wieku. Podejmuje kolejno zagadnienia definicji i zakresu pojęć japonizmu i „japońszczyzny” (japonisme, japonaiserie), kształtowania się obrazu Japonii w Polsce, roli Paryża jako centrum
„Tako rzecze Lem jest pasjonującą i barwną opowieścią o życiowych losach i artystycznej drodze Stanisława Lema, o jego miejscu w polskiej i światowej literaturze; przynosi rozważania na temat sytuacji nauki i kultury na przełomie XX i XXI wieku oraz miejsca człowieka w tworzonej przez niego
Czas to taka dziwna rzecz. Tata dużo o nim mówi. Ale wydaje mi się, że znam się na czasie lepiej niż on. Dlatego codziennie rano to ja mówię Tacie, kiedy... ...czas wstawać! Okazuje się, że według dziecka najlepszą porą na wstawanie jest piąta rano. Zaspany tata prosi wtedy o jeszcze pięć minut,
Ryszard Wagner w Bayreuth 1 Dwóch potrzeba warunków, żeby zdarzenie było wielkie: wielkiego umysłu tych, którzy go dokonywają, i wielkiego umysłu tych, którzy je przeżywają. Wydarzenie samo przez się nie posiada wielkości; choćby znikały całe
Czy filozofia wyszła z jaskini? To pytanie nasuwa się w kontekście lektury tzw. metafory jaskini Platona. Łatwo bowiem sobie wyobrazić, że człowiek wszedł do jaskini z własnej woli: bądź szukając wygodnego „mieszkania”, gotowego „domu”, bądź ze strachu przed otaczającym go światem. Nie możemy też
Tako rzecze Zaratustra, chociaż nie prezentuje żadnych nowych idei, jest kompilacją całej filozofii Nietzschego. Ustami Zaratustry Nietzsche głosi śmierć Boga, wolę mocy, nadczłowieka i wieczny powrót.
„Śni mi się zielony smok z czarnym jęzorem, który chce mnie pożreć. Domy też są zielone, jak trawa w naszym ogrodzie obok huśtawki, tam, gdzie dawniej bawiłem się z tatą. Tęsknię za tatą. Mama mówi, że niedługo znów będziemy razem”. Dym to wstrząsająca historia, jej narratorem jest dziecko, które
Anka była tak zmęczona, że zupełnie leciała z nóg. A tu jeszcze trzeba ułożyć do snu zapłakanego Adasia, uspokoić Zosię, jako tako posprzątać pokój. Piekły ją oczy i chętnie zapłakałaby tak samo jak najmłodszy braciszek. Ale nie było można.
"Karim był na targu z mamą. Stado kóz przebiegło obok po czerwonej ziemi. Karim chciał się z nimi pobawić. Puścił rękę mamy, Khadii, i pobiegł w ślad za stadem." Motyw zagubionego dziecka, któremu grożą niebezpieczeństwa w nieznanym świecie, z dala od rodziców, jest znany literaturze dziecięcej.
