Nieszczęście - Charles Pierre Baudelaire
Nieszczęście By tak ciężki unieść głaz Syzyfowe trza mieć siły; Choć mi trudów pot jest miły - Sztuka długa - krótki czas. W dal od sławnych mogił, w dal Idzie - w pusty szlak cmentarny Serce me jak bęben gwarny - Grzmiąc ponurych marszów żal. Skarb niejeden pogrzebany Śpi w ciemności zapomnianej