336 listów, kart pocztowych i widokówek z lat 1936–1939. To jeden z najtrudniejszych okresów w życiu Witkacego. Czwarty, ostatni tom Listów do żony Stanisława Ignacego Witkiewicza w nowej, uzupełnionej i poprawionej edycji PIW-u. W czasie pisania listów zebranych w tomie czwartym Witkacemu
Korespondencja zawarta w niniejszym tomie jest przedłużeniem tzw. przez Witkacego "Rozmow Istotnych", które prowadził z Ingardenem głownie podczas jego pobytów w Zakopanem.
W niniejszym tomie umieszczono w całości książkę Teatr (Kraków 1923), wszystkie teksty o tematyce teatralnej z lat 1919-1939 i nie publikowaną za życia autora rozprawę Polemika z krytykami. Witkacy wyjaśnia w nich swoją koncepcję Czystej Formy w teatrze i wskazuje, jakie są jej konsekwencje dla
W utworze Witkacy przedstawił obraz przyszłego społeczeństwa, ukazując również swoje katastroficzne przeczucia na jego temat. Dramat zamyka w sobie namiastkę wyobrażenia pisarza o mechanizacji społeczeństwa i następnie upadku cywilizacji, stanowi krytykę rewolucji, kapitalizmu, komunizmu i faszyzmu.
Tom zawiera wszystkie teksty o sztuce Stanisława Ignacego Witkiewicza publikowane w katalogach wystaw malarskich i czasopismach. Witkacy powraca w nich do swojej teorii Czystej Formy, uściślając niektóre pojęcia i polemizując z jej krytykami. Tytułowa rozprawa, pisana w latach 1921-1925, była -
"Prawdziwa kobieta nie jest zła ani dobra, jest k o b i e t ą - to wystarcza, a winni są zawsze tylko i jedynie mężczyźni". Młodzieńcza powieść Stanisława Ignacego Witkiewicza, której kanwą jest jego burzliwy romans z wybitną aktorką, Ireną Solską, nie mogła się ukazać za życia autora z powodów
