"Twarz" to pierwszy zeszyt periodyku "Punkt po punkcie", gdańskiego czasopisma literackiego i humanistycznego. Nie ma ono redakcji, która przyjmuje i odrzuca teksty, jest "niewrażliwe na głos swojego czasu i środowiska, w jakim się pojawia". Materiały zawarte w pierwszym zeszycie to teksty czytane
Analiza sytuacji współczesnej kultury, której podstawową cechą jest ucieczka od bezpośredniego spotkania z „rzeczywistą obecnością”. Humanistyka nie tylko pozostawia w cieniu samą rzeczywistość doświadczenia, odgradzając się od niej tekstami, do których dobudowuje komentarze, ale na dodatek –
Czy w świecie wykreowanym przez media pozostało jeszcze coś prawdziwego? Przed napadem na bank sprawdź, czy są w nim pieniądze. Strzelając na postrach, uważaj, by kula nie trafiła staruszki. Porywając samochód, upewnij się, że jest pusty. Możesz bowiem niechcący porwać młodziutką gwiazdę filmową i
Dialog z wielkimi pisarzami, filozofami, poetami, malarzami i teologami – między innymi Proustem, Buninem, Kawafisem, Vincenzem, Szestowem, Nietzschem, markizem de Sade i Casanovą. Pacholski studiuje ich dzieła bądź życiowe przygody, by wytropić w kulturze europejskiej miejsca, w których
Tom obejmuje poemat Wiersze śródziemnomorski oraz utwory Wata z lat 1963–1967, zebrane pod tytułem Ciemne świecidło. Obie części tomu należą do największych osiągnięć polskiej poezji XX wieku. Uzupełnieniem książki są posłowie Jana Zielińskiego i inedita poety, a także reprodukcje jego rękopisów
Niebieski miś, jakiego nikt nie zna, uprowadza Czytelników w świat, w którym fantazja i humor wymknęły się spod wszelkiej kontroli. To kontynent Camonia, gdzie inteligencja jest chorobą zakaźną, a burze piaskowe są czworokątne, gdzie za każdą idyllą czyha śmiertelne niebezpieczeństwo i mieszkają
Esej poświęcony sensowi przedstawienia malarskiego. Tytuł zapożyczony został z obrazu René Magritte’a, który pod namalowaną fajką umieścił te właśnie słowa: „Ceci n’est pas une pipe”. W istocie, nie jest to fajka, lecz tylko jej malarskie przedstawienie; podobieństwo nie jest stwierdzaniem.
Do wybrzeży Islandii przypływa statek widmo. Nie ma na nim ani żywej duszy – tylko beczki pełne najlepszego tranu. Coś się jednak rusza na najniższym pokładzie… Student medycyny wraca na rodzinną Islandię przejąć skromny spadek po zmarłych rodzicach. Nie zamierza długo zabawić. Ale uśmiech
Msza okrucieństwa układa się w opowieść o zapomnianej sakralności praktyk libertynów i o rozkoszy, której warunkiem jest cierpienie. Praktyk, które niepokojąco przypominają ćwiczenia cielesne i duchowe średniowiecznych ascetów… "Biedna epoko ostrożnego i sterylnego seksu, zawłaszczonego przez
