Słowo "pupilla" oznaczało w łacinie laleczkę, dziewczynkę, sierotę, osobę nieletnią znajdującą się pod czyjąś kuratelą – a zarazem źrenicę, pierwotnie nazywaną tak z powodu maleńkiego obrazu nas samych („laleczki”), jaki dostrzegamy w oku osoby, na którą patrzymy. Jednak pupa to po
Nowe, uzupełnione i rozszerzone wydanie monografii poświęconej życiu i twórczości Federico Felliniego. Książka zawiera szczegółowe interpretacje wszystkich filmów włoskiego reżysera i analizy jego warsztatu. Autorkę interesuje wszak nie tylko twórczość mistrza, ale i on sam: Fellini-artysta,
Na książkę składają się trzy szkice poświęcone historii przedstawiania śmierci w malarstwie oraz dziejom obrazowania idei "marności" w poezji i sztuce. W rozprawie tytułowej Jan Białostocki analizuje przekształcenia wizerunku śmierci w zależności od gramatycznego rodzaju słowa
Idea Przewodnika może budzić wątpliwości i pytania. Czy trzeba dzielić artystów na kobiety i mężczyzn? Czy nie ulegamy modzie lub ideologii? Czy nie wystarczy podział na literaturę dobrą i złą, podział na epoki, prądy, kierunki i style? Są przynajmniej trzy argumenty wspierające potrzebę napisania
Autor w cyklu pięciu wykładów zanalizował życie seksualne myśliciela z Królewca. Chciałbym wam udowodnić mówi J.-B.Botul że w tej pielęgnowanej banalności z wyboru jest coś nierozłącznego z filozofią Kanta i z filozofią w ogóle. Wyjaśnię wam, dlaczego celibat nie jest bynajmniej jakąś przygodną
„Gdyby ta książka nazywała się Okropność sztuki – pisze autor – dotyczyłaby sztuki dawnej. Ta bowiem była okropna, bo była sztuką. Okropności sztuki dotyczą sztuki nowoczesnej, to jest tej po oświeceniu. Dla niej prawdziwa okropność nie jest dostępna, interesują ją tylko okropności: cierpienie,
Klasyczna już dziś pozycja filozoficzna, poświęcona relacji między sztukami plastycznymi a dyskursem, którym próbuje się je ujmować. Derrida dokonuje badawczego przeglądu filozoficznych dyskursów na temat malarstwa Platona, Kanta, Hegla i Heideggera, wykazując zarazem ich nieadekwatność, mimo
Nasza klasa – historia dziesięciu uczniów z jednej klasy – Polaków i Żydów – opowiedziana od roku 1925 aż po współczesność. Koleżanki i koledzy wspólnie bawią się i śpiewają. Wraz z nadejściem dorosłości zgodne zabawy się kończą. Wybucha wojna, do miasteczka wkracza najpierw radzieckie, a potem
Dlaczego (De)Konstrukcje kobiecości? W tytułowej grze słów Joanna Mizielińska określa dwie kwestie podstawowe dla jej rozważań. Po pierwsze: to, że feminizm od samego początku angażował się w odkłamywanie i dekonstrukcje mitów narosłych wokół kobiecości; tego, "kim jest kobieta". Po
Gdzie byliśmy, kiedy nas nie było? Kto nas zrobił? Dlaczego scena kopulacji budzi tak wielkie zainteresowanie, przerażenie, tak straszną trwogę, ale jednocześnie staje się natchnieniem dla największych artystów pióra i pędzla, dłuta i piórka? Dlaczego o kopulacji milczy się wstydliwie, a
