Książka oparta na materiałach w owym czasie w większości jeszcze nieopublikowanych, odkrywcza tak interpretacyjnie, jak źródłowo – powstała jako doktorat na warszawskiej rusycystyce i po raz pierwszy ukazała się drukiem w roku 1964. Obecne wydanie jest jej pierwszą reedycją po czterdziestu sześciu
"Opowieści mityczne nie przemówią do człowieka rozczulonego własnym nieszczęściem. Adoracja żalu dość szybko przekształca się w rozpacz, która zabija trzeźwe myślenie. Toteż starożytne klechdy czytują na ogół ludzie, którzy nie użalają się nad sobą, nie czekają na znaki współczucia, nie pragną
''...To tłumaczy, dlaczego wszystkie teksty o Sardanapalu, czytałem tak, jak niegdyś Albert Einstein czytał starodawne orędzie Lukrecjusza, który w trakcie lektury nagle zjawił się przed nim i zaczął snuć nieśmiertelną opowieść o kosmosie, o materii, o atomach. Żadnej obcości. Żadnego zaskoczenia.
Starość, o której mówi Przybylski, bardzo odległa jest od pogodnego, konsolacyjnego mitu złotej jesieni, wedle którego ostatnie lata życia to czas spokoju, dystansu, mądrości. Celem aBaśni zimoweja jest gwałtowne zakwestionowanie wspomnianego mitu, pokazanie starości jako czasu degradacji i
Dziennik Anny Grigoriewny Dostojewskiej, drugiej żony pisarza, to ciekawostka na rynku wydawniczym. Jest to bowiem stenografowany na gorąco ręką zakochanej dwudziestoletniej kobiety zapis codziennych zdarzeń z pięciomiesięcznego pobytu za granicą, dokąd Dostojewscy wyjechali po ślubie.
Głównym tematem "Ojca Sergiusza" Lew Tołstoj uczynił problem, który jest jednym z najbardziej żywych i krzykliwych problemów również w naszej epoce. W roku 1965 Leszek Kołakowski ujął go w tytule swego niezapomnianego dzieła "Świadomość religijna i więź kościelna". Sprawa dotyczy bardzo poważnych
Kolejny tom Wielkiej Historii Literatury Polskiej obejmuje tematycznie dzieje literatury polskiej zamknięte przedziałem czasowym od rozbiorów po powstanie styczniowe. Początkowe dziesięciolecia, na które składają się tzw. szok porozbiorowy, Księstwo Warszawskie (poezja, narodziny współczesnego
Utwór pomyślany został jako dzieło otwarte, Mickiewicz pisał go wiele lat i nie zamknął. Najpierw w tomie „Poezyj" w 1823 ukazała się II i IV cz. Po latach w 1832 „Dziady” zostały powiększone o III cz. „Ustęp” zdaje się mieć równocześnie na celu utworzenie przejścia dla dalszych części tego
