Liam O’Connor powinien zginąć na morzu w 1912 roku. Maddy Carter powinna umrzeć w katastrofie lotniczej w 2010 roku. Sal Vikram powinien zginąć w pożarze w 2029 roku. Jednak na chwilę przed wydaniem ostatniego tchnienia pojawił się przed nimi ten sam tajemniczy mężczyzna, który wypowiadał zawsze
Kolejna przygoda naszych bohaterów rozpoczyna się w schronisku dla chorych stworzeń magicznych, w którym Hanka, Sławek i Rafał odsiadują karę. Nowy rok szkolny przyniesie im nowe odkrycia, miłe spotkania, ale też i nieprzyjemne starcia. Czy naszym bohaterom uda się pokonać pułapki czekające na nich
Hanna Krall zapisuje świat. A gdyby tak zapisać Hannę Krall? Jej własnymi słowami. Opowiedzieć o jej sposobie na reportaż, widzeniu własnej biografii, twórczości, świata, wreszcie nas – czytelników, uczniów, wielbicieli albo przeciwników… Bo przecież reporter, jak uważa Ryszard Kapuściński, to nie
Czy wszechświat miał początek i będzie miał kiedykolwiek koniec? Czy czas może być odwrócony? „Krótka historia czasu” to już klasyczna pozycja literatury popularnonaukowej. Przedstawione w niej idee prezentują najnowsze odkrycia w dziedzinie badania wszechświata. Autor wykracza poza teorię
Za siedmioma muchomorami i siedmioma robalami żyło sobie ciągle głodne rodzeństwo. Małgosia, w przeciwieństwie do Jasia, nie ulega dziecinnym fascynacjom larwami. Pozbawiona tego hobby, pewnego dnia kradnie klucze i otwiera historię, która prowadzi nas do pieca, tortu i ściętej głowy.
To druga książka Emila Ciorana, rumuńsko-francuskiego pisarza i filozofa (1911–1995), napisana po rumuńsku i wydana w Bukareszcie (1936), dzieło 25-latka, który dwa lata wcześniej opublikował swój słynny debiut Na szczytach rozpaczy, a w 1937 roku dzieło nie mniej słynne ze względu na skandal, jaki
Ashley żałuje, że nie jest tak słaba z matmy jak Mary-Kate. Zazdrości siostrze nowego, super przystojnego korepetytora. Z kolei Mary-Kate myśli tylko, jak urwać się na ukochane treningi koszykówki, zwłaszcza, że w perspektywie ma ważny mecz. Jedynym sposobem na rozwiązanie tej patowej sytuacji jest
Nie ma już kamienicy pana Friedmana, fabryki strojów karnawałowych panów braci Alfusów, nie ma też getta, a od niedawna nie ma nawet mirabelki. To, co przetrwało to pamięć o ludziach, którzy wtedy żyli – o Dorce, Chaimie, Maćku i innych. Drzewa towarzyszyły ludziom w chwilach radości, smutku, ale
