Fedon (107C-D): (...) jeśli dusza jest nieśmiertelna, to dbać należy nie tylko o ten czas, który nazywamy życiem, ale o cały czas, i niebezpieczeństwo teraz zagraża i może się wydawać wielkie, jeżeli ktoś duszy zaniedba. Gdyby śmierć stanowiła zerwanie ze wszystkim w ogóle, byłoby to jak znalazł
I oto, skąd się wziął temat dialogu pt. Gorgiasz. Analiza, roztrząsanie pytań: czym jest właściwie i co warta jest retoryka i co warte to, do czego wymowa bramy otwiera: wpływowe stanowisko w państwie, brak odpowiedzialności, pieniądze, zwycięstwo w walce o dobra życiowe, nieskrępowane
I oto, skąd się wziął temat dialogu pt. Gorgiasz. Analiza, roztrząsanie pytań: czym jest właściwie i co warta jest retoryka i co warte to, do czego wymowa bramy otwiera: wpływowe stanowisko w państwie, brak odpowiedzialności, pieniądze, zwycięstwo w walce o dobra życiowe, nieskrępowane
Jeden z dialogów Platońskich. Tytułowy Eutydem wraz z bratem przybył do Aten z Turioi. Wspomnienie spotkania z przybyszem w Likejonie rozpoczyna dialog Sokratesa z Kritonem. Kolejne dzieło Platona poświęcone zostało istocie ludzkiej działalności. Zgodnie z tradycją starożytnych rozpraw, rozmówcy
W książce przytoczone zostały cytaty wybitnych ludzi takich jak: Kartezjusz, Albert Einstein, Czesław Miłosz, Platon, Stanisław Jerzy Lec, Fulton John Sheen, Seneka Starszy, Jan Paweł II, jak i własne cytaty autora.
(...) Ten, kto aż dotąd zaszedł w szkole Erosa, kolejne stopnie piękna prawdziwie oglądając, ten już do końca drogi miłości dobiega. I nagle mu się cud odsłania : piękno samo w sobie, ono samo w swojej istocie. Otwiera się przed nim to, do czego szły wszystkie jego trudy poprzednie, on ogląda
Arystoteles (384-322 p.n.e.). uczeń Platona, wobec którego zawsze odnosił się z szacunkiem, jest twórcą pierwszego wielkiego systemu filozoficznego, obejmującego znaczną część rzeczywistości. System ten miał głęboki wpływ na kierunki rozwoju zachodniej filozofii i nauki przez ponad dwa tysiące
Celem pracy zarówno Protagorasa, jak i Sokratesa było przygotowanie młodzieży do życia obywatelskiego. Protagoras zorganizował i ujął w ramy zawodu swą działalność nauczycielską i pedagogiczną, Sokrates uprawiał ją przygodnie i jakby od niechcenia. Każdy z nich miał na oku to, żeby z młodzieńców,
