Teodorę Dimową zainspirowała tragedia, jaka rozegrała się przed laty w jednej z bułgarskich szkół. Hipnotyczna, potoczysta powieść "Matki" wdziera się w codzienność młodych ludzi, stanowi przejmujące studium przeciętnej rodziny. Autorka ukazuje duszną atmosferę niezrozumienia, wyobcowania, atrofii
Jest to wydana na początku lat 90-tych powieść oparta na historii z życia dwudziestoośmioletniego operatora filmowego, geja, zarażonego AIDS. Książka została zekranizowana wzbudzając we Francji sensację i skandal. Film uhonorowano Złotym Lwem w 1993 roku, a niedługo po otrzymaniu nagrody Cyril
Oba utwory przedstawiamy polskiemu czytelnikowi w niniejszym tomie. Książki te o charakterze autobiograficznym, w których autor ukazuje swój bunt przeciwko środowisku mieszczańskiemu, z którego pochodzi, swoje przeżycia z okresu dojrzewania fizycznego i psychicznego, stawiają Weissa w pierwszym
Inżynier chce zbudować tunel łączący Amerykę z Europą, przekopując się przez Ziemię po najkrótszej drodze. Budowa miała trwać kilka lat, przeżywa jednak wiele katastrof oraz przeciwności i trwa 26 lat. Po zakończeniu budowy okazuje się, że ...
Człowiek jest zadomowiony dopiero w kulturowo nacechowanych ramach egzystencji. Strefy bezpieczeństwa i swojskości, strefy tego, co jest samo przez się zrozumiałe, oczywiste i naturalne, sytuują się w specyficznie duchowej płaszczyźnie: rodzimy krajobraz, ojczysty język, rodzina, obyczaje,
Czasy wazowskie są stosunkowo krótkim, lecz ważnym, a może nawet najważniejszym, okresem w dziejach miasta. (...) Wazowie - "ostatnia drzewa Jagiełłowego gałązka" - jak ich nazywano w ówczesnych panegirykach i publicystyce, słabo przyjęli się na polskiej glebie. Lecz Warszawa zawdzięcza Wazom to
... Wśród dyscyplin zajmujących się kulturą niewiele jest tak dokładnych, tak przejrzyście ustrukturowanych, tak autonomicznych jak lingwistyka. Jeżeli jednak lingwistyka ma przyczynić się do zrozumienia zachowania ludzkiego, jej definicje, jej znaczenia, jej klasyfikacje muszą dać się sensownie
"40 opowiadań" to wybór najlepszych utworów mistrza krótkich form prozatorskich- barwna, chaotyczna na ogół mozaika, tworząca w sumie zwarty i konsekwentny obraz świata, w którym żyjemy. Barthelme zastanawia się nad smutkiem codziennego życia i tragizmem naszych czasów w niezwykle wdzięczny sposób.
