Pierrot mon ami (1942) jest ludyczną, podmiejską epopeją, gdzie humor, sarkazm i ironia podszyte są nutą melancholii. Tytuł nawiązuje do słów znanej piosenki, zaś tytułowy bohater wpisuje się w bogatą tradycję francuskich Pierrotów, księżycowych marzycieli i nieszczęśliwych kochanków, zawieszonych
Powieść autobiograficzna Stendhala (Henri Beyle). Ciekawa, emanująca szczerością, uwielbieniem dla matki (z pochodzenia Włoszki), Napoleona i Italii. Dla miłośników osobowości i serca Stendhala.
PODTYTUŁ: WSPOMNIENIA Z LAT 1920 - 1980. Wspomnienia dziennikarza, który ukochał teatr. Każdy z rozdziałów książki to opowieść dotycząca jakiegoś wydarzenia, o którym pisze przez pryzmat teatru. Opis funkcjonowania teatru na przełomie dziesiątek lat. Próba ukazania tego, jak teatr wpisywał się w
"Bohater powieści Apostoł Bologa jest synem rumuńskiego prawnika z Siedmiogrodu. Uczęszczał do węgierskich szkół, gdzie pobierał nauki sprzeczne z jego rumuńską duszą. W wieku dorosłym staje się on sumiennym austriackim oficerem, który należycie wykonuje swoje obowiązek do chwili kiedy przychodzi
To niebywałe odczytywać tę samą prozę w życiu rzeczywistym, wielu rodzin, które czasami, przez przypadek, odkrywam, poznaję. Nikt w takich rodzinach, nie stara się o higienę życia osobistego i nie ponosi odpowiedzialności za tworzenie nowej jakości w zyciu rodzinnym. Sama autorka, zauważa, "...że w
Pierwszą wersję tej książki ogłosił w roku 1935 Max Cary, profesor Uniwersytetu Londyńskiego, autor licznych prac poświęconych dziejom starożytnej Grecji i Rzymu, jeden z twórców The Oxford Classical Dictionary i monumentalnej Cambridge Ancient History. Dzieło, wielokrotnie wznawiane, od roku 1954
Książka zamierza zarysować ramy geograficzne i ludzkie, w których żył człowiek epoki karolińskiej, od księcia do niewolnika, przestudiować działania arystokracji i ludu, zbadać kulturę materialną, wniknąć w mentalność karolińską, w jej wierzenia i życie umysłowe, przechwycić uczonych przy ich pracy.
Anonimowa kronika z 1240 r. napisana alfabetem ujgurskim, będąca najstarszym znanym zabytkiem piśmiennictwa mongolskiego.
Autorka rozwija w tej książce równolegle dwa życiorysy dziewczyny należącej do pokolenia wojennego i czterdziestokilkuletniego mężczyzny obciążonego przeszłością faszystowską. Oboje walczą z tą przeszłością, z jej sięgającymi w dzień dzisiejszy przedłużeniami. Doutine nie wyodrębnia jednak
