W "Dzienniku pisarza" Dostojewski odpowiadał w formie publicystycznej na poruszające go współczesne zdarzenia. Oprócz tego Dziennik zawiera szereg utworów literackich- opowiadań, szkiców, wspomnień. Krytyka lat 70. XIX w. zauważała znaczenie literackie Dziennika pisarza. W ostatnim okresie
Akcja utworu rozgrywa się na Podolu w miejscowości Szabasowa i jej okolicach jesienią 1943 roku. Bohaterami są znani autorowi ludzie wspomniani nazwiskiem lub pseudonimem, którzy prowadzą walkę z Niemcami oraz miejscową policją ukraińską.
Tom prozy Marka Nowakowskiego, składa się z pięciu opowiadań: Kiedy ranne wstają zorze..., Pracusie, Jan Łuczywek, Widzę go, widzę... oraz utwór tytułowy. Pierwszy raz książka ta ukazała się nakładem PIW-u w 1974 roku. Mamy tu obraz polskiej peerelowskiej rzeczywistości. Miejscy i wiejscy
„Odwagi dodawał mi fakt, że i mnie, i Złotej Pagodzie groziły na tym świecie te same niebezpieczeństwa. Znalazłem sposób, by powiązać siebie i piękno. Czułem, że został przerzucony most pomiędzy mną a czymś, co mnie odrzucało, co nie pozwalało mi się do siebie zbliżyć. Myśl, że ten sam ogień,
Jedyna powieść profesora Brabant, autora wielu publikacji naukowych z historii medycyny, znawcy literatury francuskiej. Poświęcona jest żonie autora, Polce, którą poznał w Genewie w latach trzydziestych i po burzliwym okresie narzeczeństwa poślubił. Książka stanowi zabawny hołd dla osoby dość
Nieznanego autora utwór z prawdopodobnie XIII wieku, powstały we Francji, napisany językiem starofrancuskim. Historia miłości syna możnego i pięknej saraceńskiej niewolnicy, która została niegdyś porwana i nawrócona na chrześcijaństwo. Tłem są przygody ale brak tu fantastyki w stylu czarów, wiedźm
Z reporterską swadą, żywą, potoczystą narracją i erudycją przedstawia Paul Herrmann, znany czytelnikom z książki "Siódma minęła, ósma przemija", dzieje nowożytnych odkryć geograficznych od końca XV do połowy XIX stulecia. Na podstawie bogatego materiału faktycznego i dokumentarnego kreśli autor
"Wawrzyniec Medyceusz uchodzi w historii za osobę pełną sprzeczności. Spośród postaci występujących na scenie Odrodzenia jest, być może, tą, która ma największą ilość różnorakich oblicz. Jego portrety wprowadzają w błąd. chciaż sam uważał się za bardzo brzydkiego, wydaje się nam ujmujący ze swoją
Anonimowa farsa francuska (ok. 1464); jedno z arcydzieł średniowiecznego teatru francuskiego; zawiera słynne powiedzenie: revenons à nos moutons [‘powróćmy do naszych baranów’, czyli do głównego tematu].
