Emil Zola - Robert Guy
Ogólne zasady i cechy twórczości.
Wybór poezji, który wstępem poprzedził Jacek Trznadel.
W tej bimetalowej prozie jest wszystko, a nawet więcej. W każdej perspektywie: szerokiej i wąskiej, w szczególe i ogóle, patosie i grotesce, komizmie i obezwładniającym smutku. Być może bohater Adrian Knak ma wiele problemów, nie tylko życiowych, raczej sobie nie radzi albo jest mu trudno,
tomik zawiera poemat dygresyjny "Don Juan".
Powieść obyczajowa z życia sfer inteligenckich i arystokratycznych, oceniająca stronę moralną i ideową środowisk wyższych. Obraz pustego i snobistycznego życia, oderwanego od rzeczywistości, nieprzystosowanego do zmian społecznych, nieuniknionych w czasie.
Dwie krótkie powieści, "Wiosenne szachrajstwa" i " Trzy worki pszenicy", pozornie niewiele mają wspólnego; różni są tu bohaterowie, odmienny czas akcji - okres pokoju i wojny, odrębne problemy i konflikty. "Wiosenne szachrajstwa" to liryczna opowieść o pierwszej
"Jest to powieść w nowelach, których bohaterami są ci sami ludzie, a nicią wiążącą jest postać narratora. Solijan w Zdrajcach zawarł swoją prawdę o ludziach, o sensie ludzkiego istnienia, które jest wiecznym poszukiwaniem i wędrówką. Poszczególne opowiadania posiadają własne wątki fabularne,
Przedmiotem zainteresowań Novaka jest życie małych dalmatyńskich i wyspiarskich miasteczek, których atmosferę potrafi doskonale oddać, wprowadzając m.in. dialekt miejscowy, bogaty we włoskie naleciałości i wpływy dialektu weneckiego. Powieść "Mirra, kadzidło i złoto" została uznana w
Czwarta część cyklu „Świata rzeczywistego” jest portretem „straconego pokolenia”. Tytułowy Aurelian to człowiek naznaczony doświadczeniami I wojny światowej. Pomimo dużych pieniędzy, towarzystwa pięknych kobiet i znakomitych przyjaciół nie może odnaleźć się w otaczającym go świecie. Jest pogrążony
Jest to książka typowa dla twórczości Kawabaty, którą charakteryzuje łączenie współczesnego subiektywizmu z tradycyjnymi środkami wyrazu. Poetycka rytmika zdania, tradycyjna symbolika – choć dla czytelnika polskiego nie niosą tylu znaczeń co dla czytelnika japońskiego – stwarzają nastrój głęboko