Życie Tomasza straciło sens, kiedy nadszedł dzień, gdy osoba, która każdego ranka szeptała wyznania miłosne, wyjechała bez słowa pozostawiając jedynie na stole kartkę z krótkim zdaniem: "Nie kocham cię". Targany emocjami przekracza granice wyznaczone przez społeczne normy. Upokorzony ciągle szuka
„Choć nie jestem osobą egzaltowaną, dużo niestety we mnie życiowego realizmu (jestem matką dzieciom, żoną mężowi, gospodynią domową, pracuję zawodowo itd., itp.), to jednak wzruszyłam się i popłakałam na końcu powieści. Piszę o tym, by zrozumiał Pan, że jest w tej powieści jakaś magia.” W
