Między III a VI wiekiem doszło do załamania się kultury antycznej w basenie Morza Śródziemnego i powstania nowych organizmów państwowych w Europie Zachodniej na bazie germańskich społeczności wojowników. Niniejsza praca skupia się w całości na ludziach tworzących germańskie comitatus wodzów, którzy
Wysyłka od 11 września. Najbardziej dokuczliwe kwestie zostają więc wcześniej lub później przekazane historykowi. Ku jego utrapieniu nie przestają być kłopotliwe tylko dlatego, że zostały zamknięte przez męża stanu i pozostawione sobie jako praktycznie rozwiązane […] Niebywałe jest to, że
Postanowienia kongresu berlińskiego kończącego wojnę rosyjsko-turecką 1877–1878 nie zapewniły trwałego pokoju na Bałkanach. Siedem lat później na południu Europy doszło do krótkiej wojny serbsko-bułgarskiej. Jakie były jej przyczyny? Co pchnęło do bratobójczej walki dwa narody słowiańskie? Dlaczego
Od ostatniej wielkiej wojny z Samnitami (298-290 przed Chr.), aż po apogeum potęgi republiki w I stuleciu przed Chr., o potędze Rzymu stanowiła siła jego legionów. Żołnierze, którzy w nich walczyli, czynili to z obowiązku względem państwa, a nie dlatego, że taki mieli zawód. To właśnie ta milicja
Przełom lata i jesieni roku 1862 r. nie napawał władz Unii optymizmem. Armia Potomacu wprawdzie zdołała powstrzymać nad potokiem Antietam konfederacką ofensywę na Maryland (17 września 1862r.), jednak nie podjęła dalszych zdecydowanych działań, dzięki czemu armia gen. Lee mogła spokojnie wycofać
Pozycja ta przedstawia obszerny i barwny opis życia rosyjskiego piechura z początku XIX stulecia - okresu, kiedy bez wątpienia armia rosyjska była jedną z najważniejszych na świecie. Mimo iż beznadziejnie przestarzała w roku 1799, armia ta przeszła radykalne zmiany po zamordowaniu cara Pawła I.
Od przygniatających zwycięstw operacyjnych na Półwyspie Kerczeńskim i pod Charkowem w maju, po katastrofalne klęski pod El Alamein i Stalingradem, Zagłada Wehrmachtu prezentuje zaskakujące, nowe spojrzenie na ten rozstrzygający rok wojny. Opierając się na swojej cieszącej się powszechnym uznaniem
Armia Kartaginy była różnorodna, stworzona z wojowników posiadających różnorakie umiejętności militarne, pochodzących z różnych grup etnicznych, czy kierowanych odmiennymi motywacjami. Podczas gdy niektórzy z nich byli obywatelami walczącymi w obronie swojej ojczyzny, inni byli bezwzględnymi
