Praca ta w zamierzeniu autora ma być prezentacją i próbą analizy prac czołowych lewicowych intelektualistów brytyjskich końca XIX i pierwszej połowy XX wieku, którzy mieli wpływ na definiowanie kontekstu i granic, w których teoretyczne poszukiwania miały miejsce. I tak stosownie omówione zostaną w
Antynomie i paradoksy są charakterystyczne demokracji jako takiej, ale to ich współczesne emanacje stały się przedmiotem szczególnej uwagi autorów artykułów publikowanych w tej książce. Autorzy koncentrują się na paradoksach i sprzecznościach, które sprawiają, że na nowo należy spróbować zrozumieć
