Gdy porównamy najnowsze teorie naukowe z kosmogonią sumeryjską, odkryjemy, że współczesna nauka nie tylko akceptuje te same idee, lecz nawet używa terminologii jakby zaczerpniętej z tekstów Sumerów... Tak jak najnowsze teorie kosmogonia sumeryjska przedstawia wizję wczesnego, niestabilnego Układu
Czym jest? Skąd przybył Marduk, tajemnicza dwunasta planeta Układu Słonecznego, o której nie słyszeli astronomowie? Mezopotamskie teksty piszą o Marduku, że sięga nieznanych rejonów nieba, wpływa na bezmiar Kosmosu. Bada ukrytą wiedzę, widzi wszystkie sfery Wszechświata. Jest opisywany jako
Księga druga Kronik Ziemi przedstawia legendy o ludzkich wysiłkach wzniesienia się do nieba dla uzyskania nieśmiertelności. Autor powołuje się na żywoty faraonów, analizuje życie sumeryjskiego herosa Gilgamesza, odsłania kulisy wypraw Aleksandra Wielkiego, w końcu prowadzi nas tam, gdzie kieruje
"Księga Enki", odtworzona piórem znakomitego amerykańskiego sumerologa i znawcy starożytnego Bliskiego Wschodu, jest niezwykle prawdopodobną rekonstrukcją spuścizny duchowej Enki, jednego z bogów Sumeru, a naprawdę istoty przybyłej na Ziemię z Nibiru, hipotetycznej dwunastej planety Układu
Od czasu, gdy George Smith odkrył w 1876 roku mezopotamskie opowieści o stworzeniu, zarówno uczeni jak i teolodzy uznają fakt, że opis początku świata zawarty w Biblii jest w istocie przeredagowaną wersją dawniejszych tekstów sumeryjskich. Sto lat później w książce Dwunasta Planeta wykazałem, że
