Imię to przecież tylko hasło, znak wywoławczy. Więc powiedzmy - Magdalena. Powiedzmy - Maciej. Ale wokół nich inni: jak w ciepłe popołudnie na ruchliwej ulicy tasują się - jakby z pomieszanych przedziwnie talii kart - twarze, gesty, słowa. I w tym tłumie każdy jest i nie jest sam. Jak to więc w
Opowieść o postawie i działalności grupy polskich harcerek w Ravensbruck, zorganizowanych w konspiracyjnej drużynie "Mury" pod przewodnictwem harcmistrzyni Józefy Kantor, choc podana w formie zbeletryzowanej narracji, jest prawdą.
Dzień pierwszy Byłby z mego życia film czy nie?- myśli Andrzej, pnąc się schodami na piąte piętro.
'Czy słuchać tylko siebie i traktować Tomasza jako nieobowiązującego partnera podróży, partnera-rekwizyt, a swoje sprawy rozgrywać nie biorąc go pod uwagę? Czy wprost odwrotnie - określić siebie, odnaleść siebie mogę tylko ogladając się na drugich i biorąc ich nieustannie pod obserwacje? Tomasz
