Wiersze w tej książce powstawały długo. Nawet te, które przyszły do mnie nagle, z pozoru od razu gotowe, poprzedziła intensywna praca, trwająca miesiącami a czasem latami. Każdy z nich ma swoją wieloetapową historię: jej początkiem jest często usłyszana od kogoś opowieść, kilka słów, które zagrały
Organizacje pozarządowe nie powinny rezygnować z ujmowania w księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym zdarzeń istotnych dla oceny ich sytuacji finansowej i majątkowej. Powinny zatem tworzyć rezerwy na przyszłe zobowiązania, zgodnie z zasadą ostrożności. Sposób ich tworzenia powinien ponadto
Autor nakreślił wzruszający i barwny portret wyjątkowej postaci będącej w centrum życia politycznego osiemnastowiecznej Francji. Przedstawił historię zdesperowanej kobiety, która została poświęcona w imię rewolucji. W książce znajdziemy wiele postaci i anegdot ujawniających nieznane i często
Książka nie tylko dla młodzieży, oprócz nadal aktualnych problemów cudowne wspomnienie lat 70-tych.
Annick należy do szczęśliwców, którzy ocaleli. Po stu dniach mordów, które pogrążyły cały kraj w chaosie, przybywa do Francji. W nowych warunkach ruandyjska sierota doświadcza nowych ran, rasizmu, złego traktowania, ale to jej nie zniechęca. Mając dwadzieścia pięć lat, po ukończeniu studiów na
Na ogół, kiedy dziecko wymachuje karabinem, robi to dla zabawy, a broń jest z plastiku. Jeśli chodzi o karabin Luciena Badjoko, to jest to broń rzeczywista i naprawdę zabija. Ten młody Zairczyk został jako dwunastoletni chłopiec wraz z dziesiątkami tysięcy takich jak on zaciągnięty w szeregi
Sympatyczne postacie Katarzyny i jej przyjaciółki - pani Zuzanny znane są Czytelnikom z książki "Posłuchaj, Katarzyno". "Dziękuję, Katarzyno" opowiada o bohaterce już nieco starszej, która nie tylko słucha relacji o cudzych losach, lecz usiłuje zrozumieć swych bliskich i pomagać im.
Białe krzesła Codzienność w poezji niech będzie jak białe plastikowe krzesła pod Ścianą Płaczu. To na nich, nie w ozdobnych fotelach, modlą się starzy rabini, czołami dotykając kamieni w murze. Zwyczajne plastikowe krzesła – wspinają się na nie kobiety i mężczyźni, żeby siebie widzieć ponad
