Chwile oderwane Konstantego Aleksandra Jeleńskiego (1922–1987) możemy czytać dzisiaj jak autobiografię intelektualną niezwykłej, tajemniczej postaci literatury polskiej i europejskiej sceny intelektualnej drugiej połowy XX wieku. Tytułowe „chwile oderwane” to chwile pełne znaczeń i zbiegów
Listy jednego z najważniejszych polskich eseistów, autora klasycznych już dziś szkiców o Miłoszu i Gombrowiczu, wnikliwego krytyka sztuki i literatury, przyjaciela Czapskiego. Książka wznowiona w dwudziestą rocznicę śmierci Konstantego Jeleńskiego.
Blisko związany ze środowiskiem surrealistów Jeleński znał osobiście Bellmera i w 1963 roku, z okazji jego paryskiej wystawy, napisał esej, który wzbudził zainteresowanie nie tylko artystów i krytyków, ale także filozofów, między innymi Claude’a Lévi-Straussa i Michela Foucault. Podejmując wyzwanie
