Albert jest już duży – jutro rozpoczyna szkołę. Tylko dlaczego nagle zrobił się taki cichy i posłuszny? Tata domyśla się, że Alberta coś dręczy. Czyżby się bał pierwszego dnia szkoły? Albert Albertson mieszka z bardzo miłym tatą i kotem Puzlem. Jak każdy kilkulatek czasem ma problemy z
Co kryje się za białymi, niebieskimi i żółtymi drzwiami? Aby się przekonać, trzeba koniecznie w nie zapukać! Puk, puk, puk! Jest tam kto? Rytmicznie powtarzające się obrazy i słowa prowadzą malucha za kolejne drzwi, a za drzwiami – zawsze coś ciekawego – małe misie, chrupiące zające czy małpia
Olle dostał od ojca nowe narty i nie może się doczekać, kiedy będzie mógł je wypróbować. A zimy jak nie ma, tak nie ma. Nareszcie przed Bożym Narodzeniem zaczyna sypać śnieg. Olle zakłada narty i wyrusza do lasu. Wokół jest tak pięknie, że Olle nie może się nadziwić. Kiedy nagle staje przed nim
Podobno yeti mieszka w Himalajach. A co, jeśli żyje sobie w grocie gdzieś blisko nas? I to w dodatku nie sam? Kiedy Uno i Mati poszli pojeździć na desce, trochę się zgubili w ośnieżonym górskim lesie. Czy domyślacie się, kogo spotkali? Przeczytajcie o ich niezwykłej przygodzie! Eva Susso i
Albert właśnie skończył sześć lat. Ciocia Fela postanawia zorganizować mu prawdziwe przyjęcie urodzinowe i z zapałem zabiera się do pracy. Tylko kto wie lepiej, kogo zaprosić i w co się bawić – Albert czy ciocia?
Kiedy tata zasiada do bębna, trudno ustać spokojnie. Cała rodzina wciąga się do tańca i do bębnienia. A pies i kura zaczynają śpiewać... Pom-pom-pom. To bęben taty. Pam-pam-pam. To bęben Lalo. Bombelli-bombelli-bom. To pupa mamy. Bembedi-bembedi-bem. To pupa Ajszy. Tin-tin-tin. To nogi Binty.
Doris nie chce iść na przyjęcie, zwłaszcza jeśli nie wolno jej włożyć marynarskiego stroju. Poza tym nie skończyła jeszcze budować dróg w piaskownicy. No i dlaczego mama pozwoliła Egonowi posypać tort? Doris ma dość! Pija Lindenbaum jest wnikliwą obserwatorką dziecięcych zabaw i dziecięcego
Bertil bardzo chciałby mieć dziadka. Ulf zna miejsce, gdzie dziadków jest pełno. Zabiera Bertila do domu starców. "Wchodzą do pokoju, w którym siedzi samotnie staruszek w szelkach i z plastrem na brodzie. Bertil wręcza mu kwiatek. - Proszę bardzo, dziadku, to dla ciebie! - Jak to? Czyżbym był
Szare niebo, pada deszcz. Nudzę się! Wymyśl coś! Lalko, misiu, piesku, małpko! W co się bawić? W rytmicznie powtarzających się obrazach i słowach wymyślamy, co można robić, żeby się nie nudzić. A można wiele - zbudować wieżę, upiec ciasto czy wyruszyć w świat - i to wszystko bez wychodzenia z
Albert jest w odwiedzinach u babci. Jego starsi kuzynowie też. Albert jest najmłodszy. Nie podoba mu się, że młodsi nie zawsze mogą się bawić z dużymi. – Jesteś za mały, nic nie rozumiesz – mówią starsi kuzynowie. Albert ma już tego dość. Czekajcie tylko! Dziś Albert zamierza to zmienić… Albert
