KRÓCEJ to wiersze – grafiki i wiersze – obrazy. Zbiór można nazwać albumem poezji wizualnej. Forma uwypukla treść, odkrywa nowe znaczenia. Czasem jest łamigłówką. „Krócej” jest esencjonalne. Niektóre wiersze nawiązują do formy haiku, ale są to haiku piętrowe, strome i ostre. Odważne, nieszablonowe
Słuchowisko (pióra Krzysztofa Piechowicza) z wierszami dwojga autorów. Czy wyszydzany i jednocześnie uwielbiany gatunek muzyczno-dramatyczny może być zwierciadłem najistotniejszych spraw świata tego (i „tamtego”)? Współcześni poeci rzadko odwołują się do opery. A tu niespodzianka! „Pożar w operze”
