W 1982 roku opublikowany został dziennik Krishnamurtiego i od razu stał się jedną z najpopularniejszych jego książek. Czytając zebrane tutaj wypowiedzi, znajdziemy się w bliskim kontakcie z Krishnamurtim - momentami niemalże dotkniemy jego świadomości. Zawarte są w nich bowiem główne myśli Mistrza,
Jiddu Krishnamurti zawsze głęboko wierzył w to, że naszą obecną, mocno nadszarpniętą kondycję życia uzdrowi i odrodzi moc czujnej świadomości pojedynczego człowieka, Stąd też płynie jego negacja wszelkich autorytetów i pośredników prawdziwych doznań życiowych. Pamięć jest dla niego czymś ważnym,
Na pytanie o to, czy istnieje Bóg, prawda, rzeczywistość — jakkolwiek zechcecie nazwać problem, który was dręczy — nie udzielą wam odpowiedzi ani księgi, ani kapłanki, ani filozofowie czy zbawiciele. Oprócz was samych nikt i nic nie odpowie wam na to pytanie, dlatego też musicie poznać siebie.
Nauczanie J. Krishnamurti miało być lustrem, w którym ujrzymy siebie takimi, jakimi jesteśmy , a nie takimi, jakimi chcielibyśmy się widzieć czy jacy powinniśmy być zgodnie z przyjętą religią lub filozofią. W 1932 roku w liście do Emily Lutyens pisał: „Nie masz pojęcia, jak trudno jest wyrazić to,
"Jiddu Krishnamurti nie wyznaje żadnej religii ani określonej filozofii, żywiąc nadzieję, że ludzi uwolnią się od wszelkich systemów, porzucą dogmaty i wyznawane opinie jak również odejdą od teologii i zinstytucjonalizowanej religii. Myśli o człowieku, którego umysł i ciało będą zintegrowane, a on
