Jakiej archeologii potrzebuje
Praca pod redakcją Janusza Ostoi-Zagórskiego dotycząca roli nauki, jaką jest archeologia, we współczesnym świecie. Cz.1: Archeologia współczesności Cz.2: Kulturowa przeszłość Cz.3:Przedstawienie przeszłości
Praca pod redakcją Janusza Ostoi-Zagórskiego dotycząca roli nauki, jaką jest archeologia, we współczesnym świecie. Cz.1: Archeologia współczesności Cz.2: Kulturowa przeszłość Cz.3:Przedstawienie przeszłości
Dzieje Poznania T. 2, cz. 2 to czwarta część nowoczesnej, kompleksowej monografii stolicy Wielkopolski, poświęconej dziejom miasta od czasów najdawniejszych po współczesność. Zespół trzydziestu autorów pod redakcją naukową znanych historyków - profesorów Jerzego Topolskiego i Lecha Trzeciakowskiego
Narracja historyczna może być rozpatrywana różnych kontekstach. Po pierwsze może być ona interpretowana jako rezultat pracy historyka, przekazywany czytelnikowi czy słuchaczowi. Drugim kontekstem narracji może być kontekst literacki.
Historia rolnictwa na przestrzeni wieków zilustrowana nie tylko współczesnymi zdjęciami, ale opatrzona również reprodukcjami średniowiecznych drzeworytów ukazujących pracę żniwiarek i żniwiarzy.
Historia Polski jest próbą zwięzłego przedstawienia dziejów Polski od czasów najdawniejszych do współczesności. Jest pierwszym tego rodzaju tzn. tak zwięźle pojętym, opracowaniem przeszłości naszego kraju, narodu, państwa i kultury. Nie jest to książka, jak to bardzo często z ogólniejszymi
Oprac. zb. pod red. J. Topolskiego, jednego z najwybitniejszych polskich historyków współczesnych, który cały okres swej kariery zawodowej związał z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie w latach 1968–1981 był wicedyrektorem, a 1981–1987 dyrektorem Instytutu Historii Uniwersytetu
Jednotomowa synteza historii Polski od czasów najdawniejszych do nam współczesnych pod redakcją jednego z najsłynniejszych współczesnych polskich historyków.
W książce analizie poddane zostały niektóre procesy i wydarzenia historyczne z punktu widzenia przymusu i wolności w tworzeniu historii, z punktu widzenia skrępowania ludzkich decyzji i z punktu widzenia swobody ich podejmowania. Ukazane zostały przez to główne determinanty dziejów ludzkich, choć