To świat bezimiennych często bohaterów i świat rzeczy, który nie został uczłowieczony. Świat z natury obcy, którego mieszkańcy żyją w cudzych domach, poruszają się pośród cudzych mebli. Zasadnicza obcość świata rzeczy przekłada się tu na losy urzeczowionych postaci, bez względu na ich gotowość...
Zuch amerykańskiego prozaika Edmunda White'a to prekursorska powieść gejowska, którą autor zapewnił sobie historyczne miejsce w światowej literaturze, a cały jego dorobek twórczy miał znaczący wpływ na kulturę i obyczajowość dwudziestego wieku. White będzie gościem specjalnym tegorocznego festiwalu
Panorama kontrkultury jeszcze nie mieliśmy Zaczęło się w San Francisco w czasie „lata miłości”, kiedy to beatnicy przekazali pochodnię wolności hippisom. Czy też może w Londynie, kiedy Beatlesi zainspirowani działaniem pewnej substancji psychoaktywnej nagrali Orkiestrę Klubu Samotnych Serc
Wybór tekstów pisanych bezpośrednio przed wybuchem drugiej wojny światowej.
Wydawać by się mogło, że "Historia piekła" Alice K. Turner powinna się zacząć od czasów, w których narodziło się chrześcijaństwo. Okazuje się jednak, że to, co nazywamy piekłem, ma znacznie starszy rodowód. Różnie nazywane, było obecne w świadomości człowieka już w najdawniejszej starożytności.
W wierszach z tomu „Puste noce” do głosu dochodzi dobitniej niż do tej pory doświadczenie żałoby, pożegnań i rozstań; daje o sobie znać traumatyzująca obecność odziedziczonej pamięci o wojnie, odzywają się głosy ze składnicy dawnych i współczesnych mitów, klisz i fantazmatów. Tłem wielu tych
Jerzy Jarniewicz wprowadza w rzeczywistość, w której samotność jest bombardowana światem zewnętrznym: polityką i popkulturą, obrazami, które nie dają spokoju. Miłość jest uwikłana w fizjologię, w chaos miasta, w anonimowość hotelu. Istnieje tylko przypadkowy i nieoczekiwany czas teraźniejszy, do
Lista obecności" to zbiór szkiców, które czyta się jak barwną, wielowątkową historię prozy brytyjskiej i irlandzkiej XX wieku, od Virginii Woolf po Jeanette Winterson. Jerzy Jarniewicz nie tylko omawia znane z polskich przekładów powieści, ze szczególnym uwzględnieniem dokonań ostatniego
Punktem wyjścia tej książki jest teza o nieprzekładalności literatury – nieprzekładalności, która, paradoksalnie, zostaje uznana za rację bytu przekładu. Jarniewicz rozwija koncepcję autorskiego, twórczego charakteru pracy tłumacza, występującego w wielu rolach: pisarza, antologisty, krytyka,
