Pisane dla sceny teatrzyku i zaraz potem ogłaszane drukiem szopki zdały doskonale oba egzaminy – z wyczucia historii współczesnej i poczucia humoru. Dziś ten najświetniejszy dowcip dwudziestolecia doskonale wytrzymuje próbę czasu i – miejmy nadzieję – zadomowi się w literaturze.
Mrok, gwiazdy i księżyc-tak właśnie od wielu stuleci wygląda typowa sceneria miłosnych schadzek przedstawianych w utworach poetyckich. Mrok bywał sprzymierzeńcem kochanków, gwiazda ich przewodniczką, a księżyc świadkiem tych spotkań. Scenografia ta wielokrotnie używana, a może raczej nadużywana,
Poezja polska 1939 - 1990. Wydanie drugie. Poprawione i uzupełnione.
Dziennik: tom 1 (30 sierpnia 1949 - 31 grudnia 1950)
