Akcja tej książki toczy się - jak zwykle u Curwooda - na Dalekiej Północy. Bohaterem jest dzielny policjant Jim Kent, który sądząc, że jego rana jest śmiertelna, składa fałszywe zeznanie: przyznaje się do zabójstwa, za które został już skazany niewinny człowiek. Okazuje się jednak, że Kent
Po raz dwudziesty w ciągu tyluż minut powiódł wzrokiem wkoło. Znajdował się pośrodku płaskiej wydmy. O pięćdziesiąt stóp poza nim rzeka bulgotała łagodnie na żwirowym podłożu, leniwie wymijając białe mielizny. O pięćdziesiąt stóp przed nim rósł zielony, chłodny mur lasu. Słońce igrając w listowiu
Scenerią tej książki - jak zwykle u Curwooda - jest Daleka Północ. Autor opowiada o życiu policjanta z oddalonej od siedzib ludzkich, znajdującej się na pustkowiu placówki. Billy MacVeigh, strzegąc prawa, walczy o przetrwanie w straszliwych warunkach polarnej zimy. Pewnego dnia spotyka kobietę z
Uznany za zmarłego Clifton Brant powraca w swe rodzinne strony, by zemścić się na Ivanie Hurdzie, potężnym przedsiębiorcy, który doprowadził do śmierci ojca Branta. Wędrując po Starym Szlaku, spotyka nieustraszonych ludzi Północy oraz piękną Antoinette St. Ives.
Piotr Gourdon kochał Boga całym swym uczciwym, dzielnym sercem, a w to słoneczne, lipcowe popołudnie doznawał wprost wrażenia, że wielka głusza kanadyjska, która się rozpościera wokół, zanosi wraz z nim korne modły do stóp najwyższego Stwórcy. Piotr bowiem był synem leśnego włóczęgi, człowieka,
