Podróż na Wschód, nazywana niekiedy uwerturą do głównego dzieła Hessego, Gry szklanych paciorków, rozgrywa się na pograniczu światów: świata rzeczywistego i świata imaginacji. Cel wyprawy, Wschód, symbolizuje wewnętrzne odrodzenie, a jej uczestnicy są wędrowcami na pograniczu kultur, przeszłości i
Zbiór opowiadań z różnych okresów życia Hermanna Hessego, często o charakterze autobiograficznym. Tematyczna różnorodność tych próz uwydatnia cechy wspólne wszystkim dziełom Hessego - troskę o zachowanie duchowej autonomii wobec bezwzględnego świata cywilizacji technicznej, przenikliwą obserwację
Tom zatytułowany "Dzieciństwo czarodzieja" powinien sprawić radość wszystkim miłośnikom Hermana Hessego. Zawiera jego prozy autobiograficzne w zatwierdzonym przez spadkobierców pisarza wyborze, jaki nie został wcześniej opublikowany w żadnym języku. Co więcej, niemal wszystkie umieszczone tu teksty
Prezentowana korespondencja dwóch wielkich indywidualności, dwóch wspaniałych pisarzy, trwała lata (pierwszy list datowany jest 1 kwietnia 1910 roku, ostatni 2 sierpnia 1955 roku, a więc napisany dziesięć dni przed śmiercią Tomasza Manna). W laudacji z okazji sześćdziesiątych urodzin Hessego Mann
Narcyz i Złotousty to niesamowita historia przyjaźni ascetycznego mnicha z bezdomnym rzeźbiarzem. Narcyz reprezentuje świat duchowości, uważa, że równowagę wewnętrzną można osiągnąć tylko w klasztorze, gdzie zapomina się o istnieniu świata na zewnątrz. Przeciwnego zdania jest Złotousty, który
Niezapomniana powieść o inspirującej duchowej podróży jest wyrazem fascynacji noblisty Hermana Hessego orientalnymi Indiami. Młody Siddhartha próbuje nadać wartość swoim życiowym doświadczeniom, podejmując wysiłki pogodzenia kontemplacyjnych skłonności i cielesnych potrzeb. Porzuca dom rodzinny w
Starzenie się to przecież naturalny proces, a człowiek w wieku sześćdziesięciu pięciu czy siedemdziesięciu pięciu lat jest - jeśli nie chce się odmładzać - tak samo zdrowy i normalny jak człowiek w wieku lat trzydziestu czy pięćdziesięciu. Ale nie zawsze ludzie godzą się ze swoim wiekiem, często
"Nie ma chorego, którego jeden tylko krok - choćby wiodący przez śmierć - nie mógłby uzdrowić i przywrócić życiu. Nie ma grzesznika, którego jeden krok - choćby i przez szafot - nie mógłby uczynić znowu istotą niewinną i boską. I nie ma tak zgorzkniałego, wykolejonego i pozornie bezwartościowego
Główny bohater dostaje się do seminarium duchowego, po wielkim wysiłku, jaki włożył w przygotowanie do egzaminów. Tam jednak nie odnajduje szczęścia. Jego wyniki nie zadowalają profesorów, a sam opis kadry i jej metod wychowawczych naprawdę budzi grozę. Bohater nie umie być lojalnym przyjacielem,
Ta wczesna powieść Hessego jest historią chłopskiego syna, który zdobywa wykształcenie, wiele podróżuje, odnosi sukcesy literackie, prowadzi burzliwe życie, wreszcie zrezygnowany wraca do rodzinnej wioski. Wątki autobiograficzne łączą się z krytyką moralności mieszczańskiej oraz intelektualistów
