Książka ta opowiada o mało znanym epizodzie wojny domowej w Rosji – bohaterskim przemarszu syberyjskiego oddziału ochotników z Władywostoku do Jakucji w latach 1922-1923, by wesprzeć płonące tam antybolszewickie powstanie. Powieść oparta jest na źródłach historycznych, które autor gromadził przez
Witalij Ruczinski, bajkopisarz, autor przemówień Gorbaczowa, twórczo nawiązując do epokowej powieści Michaiła Bułhakowa Mistrz i Małgorzata i czerpiąc wątki z genialnego pierwowzoru, zabiera nas do Moskwy ogarniętej gorączką pierejstrojki. Spotykamy tam Wolanda i cały jego dwór, odnajdujemy ten sam
"Dzienniki petersburskie" oraz szczególnie interesujący dla czytelnika polskiego "Dziennik warszawski" zaliczane są do najwybitniejszych osiągnięć rosyjskiej memuarystyki XX wieku. Pisane w latach 1914-1921 przynoszą diariuszową, niemal kronikarską relację z tragicznych wydarzeń w historii Rosji:
Niewielka powieść, która mieści w sobie bezmiar tragicznych doświadczeń. A w dodatku historia podana pięknie, chciałoby się rzec, delikatnie. Nic tu nie jest opisane wprost, koszmar rzeczywistości wyłania się stopniowo, z drobnych, na pozór błahych epizodów, aluzji, przemilczeń, subtelnych
"To jeden z najbardziej nowatorskich utworów w rosyjskiej literaturze [XX wieku], zarówno ze względu na styl, jak i strukturę", pisał o "Cynikach" Josif Brodski. Dramatyczna, opowiedziana subtelnie historia nieszczęśliwej miłości, "miłości w czasach zarazy" – osadzona w realiach Rosji okresu
