"Ewolucja twórcza" była zapewne najszerzej czytaną książką Bergsona. Jej znaczenie filozoficzne zasadzało się na tym, że stanowiła najśmielszą próbę przyswojenia teorii ewolucji w takim obrazie bytu, który zakładał Wielki Umysł sterujący ruchem wszechświata i bezwzględną niesprowadzalność duszy
SPIS RZECZY: I. Trwanie i metoda. A. Natura trwania. B. Własności trwania. C. Intuicja jako metoda. D. Nauka i filozofia. II. Pamięć, czyli współistniejące stopnie trwania. A. Zasady pamięci. B. Psychologia pamięci. C. Rola ciała. III. Życie, czyli zróżnicowanie trwania. A. Ruch
Irracjonalizm, intuicjonizm, spirytualizm i witalizm to pojęcia, które najcześciej łączy się z filozofią Bergsona. Wskazują na nie hasła encyklopedyczne, odwołują się do nich autorzy, którzy w kilku słowach chcą przedstawić tę filozofię. Choć takie podsumowania nie są błędne, to ich poprawność ma
Henri Bergson (1859-1941) jest uważany za jednego z najwybitniejszych francuskich filozofów, jak Kartezjusz czy Comte z dawniejszych, jak Sartre czy Derrida z bardziej współczesnych. Co ciekawe - nie był Francuzem z pochodzenia, choć urodził się w Paryżu. Ojciec Bergsona był bowiem polskim chasydem
Wyobrażać sobie nie znaczy pamiętać. Zapewne wspomnienie, w miarę jak się aktualizuje, dąży do życia w obrazie; odwrotność tego jednak nie jest prawdą, a obraz sam przez się nie przeniesie mnie w przeszłość, chyba że w istocie sam się w nią cofnąłem po niego, śledząc w ten sposób ciągły przebieg,
"Śmiech" to drobiazgowe studium komizmu i komiczności. To swego rodzaju teoria, której autor próbuje odpowiedzieć na pytanie, co to jest komizm, jakie są jego warunki i dlaczego sprawia przyjemność. Bergson ujmuje komizm jako wynik przeciwstawienia ducha i materii, treści i formy, dynamicznych sił
„Czytając Bergsonowskie analizy na temat «wieku industrialnego», jak się wyrażał, niosącego w sobie źródła najgroźniejszych dla ludzkości konfliktów, widzimy, że filozof zdawał sobie jasno sprawę już w trzydziestych latach, ku czemu idzie Europa. Ostrzegam jednak czytelnika, by nie traktował dzieła
