Była wzrostu Maigreta, może wyższa. Obrzuciła go od stóp do głów obojętnym wzrokiem i zapytała: Glina? Portfel i banknoty odnalazł na szafie z lustrem. Dziewczyna nie protestowała. Kumpela zrobiła skok. Jaka kumpela? Nie wiem, jak się nazywa. Mówią na nią Lulu. Gdzie teraz jest? Niech pan jej
Można by sądzić, że... umyślnie wybrał tę chwilę, aby osiągnąć efekt iście teatralny. A może zresztą podsłuchiwał pod drzwiami? Zaledwie padło słowo "widmo", gałka się obróciła, drzwi lekko się otworzyły i ukazała się sama głowa, bo reszta ciała pozostała niewidoczna...
Z okładki: "Wracając z konferencji w Bordeaux komisarz Maigret postanowił odwiedzić przyjaciela ze szkolnej ławy, pełniącego funkcję sędziego śledczego w prowincjonalnym miasteczku Fontenay. W pociągu dowiaduje się od towarzysza podróży, że opinią publiczną miasteczka wstrząsnęła właśnie
Georges Simenon, pisarz francuski pochodzenia belgijskiego (ur. w 1903 w Liege), znany jest przede wszystkim jako niezwykle płodny autor powieści detektywistycznych, twórca legendarnej już postaci komisarza Maigreta. Książki jego były tłumaczone na 90 języków, doczekały się też licznych
Takiego rejsu nawet najstarsi marynarze nie pamiętali. Ładownie trałowca „Ocean”, który odławiał dorsze u wybrzeży Nowej Fundlandii, wypełniały gnijące ryby, a kapitan statku po kilku godzinach od przybicia do portu został znaleziony martwy w portowym basenie. Miejscowa policja uznała, że to
Pewnego dnia wśród służbowej korespondencji komisarz Maigret znajduje anonimowy, intrygujący list. Czy znakomity policjant zdoła spełnić prośbę nadawcy i zapobiegnie zapowiedzianej zbrodni? W latach 30. XX wieku do panteonu bohaterów powieści kryminalnej dołączył komisarz Maigret. Postać stworzona
Groningen w Holandii. Kees Popinga jest zadowolonym z siebie mieszczuchem, wzorowym mężem i kochającym ojcem, który jeśli spędza noc poza domem, to na partii szachów w klubie. Gdy szef Popingi niespodziewanie zbankrutuje, upozoruje samobójstwo i ucieknie z kraju, całe to uporządkowane życie legnie
Komisarz Maigret nie znalazł czasu dla pewnej starszej pani, która przez kilka dni czekała na niego cierpliwie pod biurem. To był błąd. Później mógł poznać już tylko jej dziwną rodzinę i jeszcze dziwniejszych partnerów tejże... Zakończenie nietypowe dla kryminałów, nie tylko tych o Maigrecie.
Po Paryżu grasuje seryjny zabójca kobiet. Komisarz Maigret ma twardy orzech do zgryzienia. Postanawia wysłać na ulice policjantki ubrane po cywilnemu, aby któraś stała się ofiarą napaści. Kto mówi? Longon... Przepraszam, że przeszkadzam... W głosie Pechowca brzmiał smutek. Tak. Słucham. Gdzie
- Bardzo się cieszę, że pan przyszedł, panie komisarzu. Ta sprawa może wywołać sporo zamieszania... Maigret podszedł do ciała; dziwnie się poczuł, kiedy patrzył tak z góry na pana Maurice'a, ubranego w smoking, jak co wieczór. Na koszuli rozlała sie szeroko plama krwi.
