Bataille’owskie rozróżnienie trzech postaci erotyzmu: erotyzmu ciała, erotyzmu serc i erotyzmu sacrum – jest jednym z podstawowych pojęć współczesnej antropologii. W pierwszym przypadku człowiek odnajduje swój pierwotny związek z przyrodą przede wszystkim za sprawą erotycznego upojenia, które jest
Texte de Georges Bataille; introduction de Françoise Cachin, conservateure du Musée d'Orsay.
W numerze m.in.: Georges Bataille: Błękit nieba, Manibus date lillia plenis, Madame Edwarda, Reminiscencje, O sobie, O Nietzschem.
Georges Bataille (1897-1962), francuski pisarz i filozof, uchodził za "metafizyka zła", który fascynował się śmiercią, cierpieniem i ofiarami z ludzi, ale przez większość życia był bibliotekarzem. Również "Historia erotyzmu" (należąca do ineditów z lat 1950-1951) nie jest dziełem skandalizującym,
O szansach dotarcia do granic możliwego, o złożach ciemności myśli, intencji i przeczuć człowieka, o twórczości pisarzy sondujących przepaść ludzkiej duszy, eksplorujących ludzkie tworzywo świata, Zło ludzkiej natury.
"Georges Bataille szuka niemożliwego. Chce być świadkiem gwałtownego przystępu do tajemnic istnienia". Dlatego uparcie podąża za pragnieniem - rozjątrzonym i milczącym. Dlatego pisze "zachowując w sobie pytanie otwarte jak ranę". Jego dzieło wyrasta z niepokoju. Jest to niepokój myśli stającej
Jest to książka o doświadczeniu. Doświadczeniem pustki jest granica. Dal;ej mamy motyw tego co jest możliwe, a co niemożliwe do osiągnięcia. Co wtedy gdy już dojdziemy do pułapu możliwości osiągania? Jak daleko można taki pułap wyznaczać? A co jeśli wiemy,że możemy coś osiagnąć a nie osiągamy z
Łzy Erosa to ostatnie dzieło Georges'a Bataille'a. Udręczony chorobą pisarz powraca do swoich najważniejszych fascynacji i obsesji, powierzając opowieść obrazom, które przybliżają tajemnicę związku śmierci i erotyzmu. Od prehistorycznych posągów i malowideł przez różne postacie manieryzmu aż po
Historia oka ukazała się po raz pierwszy w 1928 roku w nakładzie 134 egzemplarzy. Jej autor – Georges Bataille, szanowany pracownik paryskiej Biblioteki Narodowej – ukrył się pod pseudonimem Lord Auch (Pan Sraczy). W późniejszych latach to arcydzieło pornografii Bataille'a zyskało status książki
