Rok 1900. Prawdziwą plagą końca wieku stała się moda na samo-bójstwa. Również w Moskwie działa podziemny klub "kochanków Śmierci", któremu przewodniczy demoniczny doża. Okoliczności kolejnych tragicznych wypadków wydają się jednak podejrzane. Wkrótce na jednym z tajnych zebrań klubu pojawia się
Trzy utwory, które uczyniły Pielewina gwiazdą literatury rosyjskiej i przyniosły mu międzynarodowe uznanie: minipowieści „Omon Ra” i nagrodzona rosyjskim Bookerem „Żółta strzała” oraz opowiadanie „Samotnik i Sześciopalcy” z debiutanckiego tomu „Sinij Fonar'” („Niebieska latarnia”), także
Nagrodzona literackim Noblem jedna z najpiękniejszych historii o miłości i wojnie. Powieść o nieprzemijającej sile wyrazu, przenikająca do szpiku kości historia indywidualnego i zbiorowego losu na tle wydarzeń zmieniających bieg dziejów, a przy tym jedna z najpiękniejszych w literaturze światowej
Młody nieudacznik, Roma Szurkin, odpowiada na ogłoszenie prasowe, obiecujące mu sukces życiowy, i trafia do bractwa wampirów. Przechodzi szkolenie, podczas którego poznaje historię bractwa i dowiaduje się, kto rzeczywiście rządzi światem. Społeczność wampirów stworzyła wielka nietoperzyca Isztar.
Mistrz sztuk walki Hrabia T. wędruje przez dziewiętnastowieczną Rosję do Pustelni Optyńskiej - popularnego celu pielgrzymek, opisanego przez Dostojewskiego w Braciach Karamazow. Po drodze spotyka kabalistycznego demona Ariela, który twierdzi, że stworzył świat i samego hrabię. I rzeczywiście na to
Późna noc. W sypialni zalanej zimnym światłem niebieskiej latarni chłopcy opowiadają sobie straszne historie. A tę o martwym mieście znacie. Wraca facet z delegacji, patrzy a wszyscy wokół są trupami... Chodzą do pracy, rozmawiają ale tak naprawdę nie żyją... Jeżeli świat to wola i przedstawienie
Juri Tuulik - współczesny pisarz estoński - uczynił bohaterami swych powieści i opowiadań mieszkańców małej wyspy zwanej Abruka, na której sam się urodził i wychował. Tam też, na tej wysepce "wielkości dłoni", rozgrywa się ptasi dramat i dramat dziewięcioletniego chłopca Mardu, którego prawdziwym
