Podobnie jak w Kadyszu za nienarodzone dziecko, bohaterem tej niepokojącej i ironicznej powieści jest ocalały z Auschwitz pisarz i tłumacz B. Inaczej jednak niż w Kadyszu, jest to bohater nieżyjący. Niemal kryminalny wątek prowadzony jest z punktu widzenia lektora wydawniczego Keserü, który przez
Powieść jest wewnętrzną spowiedzią człowieka niosącego przez całe życie przytłaczający ciężar wspomnień Holocaustu. Bohaterem jest pisarz, Żyd, który był w Oświęcimiu. Jego żona bardzo chce mieć dziecko, on nie. Kiedy próbuje żonie wyjaśnić, dlaczego, powracają obozowe wspomnienia.
"Wozacy" i "Czasowniki posiłkowe serca" z cyklu powieściowego "Wstęp do literatury pięknej" należą do najdojrzalszych i najbardziej interesujących powieści tego wybitnego i kontrowersyjnego zarazem węgierskiego postmodernisty.
Najnowsza powieść Pétera Esterházyego Niesztuka nawiązuje do powstałego w latach osiemdziesiątych cyklu Wstęp do literatury pięknej, a zwłaszcza Czasowników posiłkowych serca, uznawanych przez węgierską krytykę za jedno z najwybitniejszych dokonań nurtu tzw. nowej prozy węgierskiej. Autor, podobnie
Powieść w zaskakujący sposób łączy nowatorską nielinearną konstrukcję z tradycją prozy pierwszych dekad XX wieku. Nádas, przedstawiając losy pokolenia dorastającego w latach pięćdziesiątych, wraca do największych traum węgierskiej historii, mroków stalinizmu i dramatu powstania 1956 roku.
