Giorgi Maglakelidze prezentuje kilkadziesiąt rodzinnych przepisów na tradycyjne potrawy gruzińskie, urzekające bogactwem przypraw, smaków i aromatów. Przystawki, dania główne, przekąski, sałatki, sosy, a nawet przetwory i marynaty ̶ wszystkie opisane w przystępny sposób i wzbogacone apetycznymi
Tom szkiców Berenta wydany po raz pierwszy w Warszawie w 1937. Tytuł należy do cyklu „Opowieści biograficznych". Utwór, pełen aluzji do współczesności, wyrażał krytyczny stosunek Berenta do polityki klas rządzących Polską. Napisany w stylu gawędziarskim, zawiera elementy liryzmu,
Dwoje ludzi: ona aktorka średniej klasy, on inżynier. Poznajemy ich w okresie kiedy ich małżeństwo przechodzi okres kryzysu. Przyczyny tkwią w Julii i w Karolu Kraszu, w ich wzajemnym do siebie stosunku, w tym, że żyli obok siebie z zamkniętymi oczami, nie dostrzegając tego, co niosło radość i ból
Zawsze interesowała mnie dobra amerykańska zasada, że nie należy zabierać się do niczego, jeżeli nie ma się pewności sukcesu, innymi słowy, że każdy towar musi mieć zapewnionego nabywcę. Z drugiej strony nie można wykluczyć klęski. Więcej było wybitnych Amerykanów, którzy ponosili klęski niż
Filozoficzno-liryczna mikropowieść opisuje dzieje żołnierza z czasów I wojny światowej, jest wyrazem sprzeciwu wobec wojny, ale jednocześnie ukazuje bezsilność człowieka wobec niej.
Ów surowy obraz wsi rosyjskiej, stworzony pod wpływem rewolucji 1905 roku, nie pozbawiony drastycznych scen ciemnoty i okrucieństwa, pozostaje w twórczości Bunina pierwszą i bodajże ostatnią próbą prozy historiozoficznej.
Henri-Pierre Cami był pionierem współczesnego czarnego humoru, francuskim odpowiednikiem braci Marx. Należał do tych humorystów, którzy nie cofają się przed żadnym dowcipem, przed żadnym kalamburem, byleby ten kalambur odgrywał - jak sam Cami się kiedyś wyraził - rolę petardy podłożonej pod fotel,
Henri-Pierre Cami był pionierem współczesnego czarnego humoru, francuskim odpowiednikiem braci Marx. Należał do tych humorystów, którzy nie cofają się przed żadnym dowcipem, przed żadnym kalamburem, byleby ten kalambur odgrywał - jak sam Cami się kiedyś wyraził - rolę petardy podłożonej pod fotel,
Książki takie jak ta zwykło się określać mianem kontrowersyjnych. Jednak w tym przypadku to słowo wydaje się niewystarczające. Trzeba bowiem nie lada odwagi, by zaprezentować czytelnikom powieść, której akcja rozgrywa się w restauracji Windows on the World na szczycie World Trade Center podczas
