Do deszczowej Brytanii przybywa Marcus Valerius Aquila, młody oficer ze straży pretorianów. Tu niespodziewanie dowiaduje się okrutnej prawdy o swoim rodzie. Musi porzucić dawną tożsamość i budować swą pozycję od podstaw. Czasy temu nie sprzyjają. Wał Hadriana jest zagrożony. Młody cesarz Kommodus
Pasjonująca opowieść o matkach i córkach, o ich życiu, pomyłkach oraz o tym, jak udaje im się przezwyciężać przeszkody i iść dalej przez życie, które przynosi im smutki, ale daje również chwile radości. Czytelnik niemal doświadcza tych emocji. New York Book Review .
Książka pokazuje jasne i ciemne strony PRL okraszone dowcipami i anegdotami z tych czasów. Śmiech i żarty były rodzajem muru obronnego, zapory chroniącej przed okropnościami i niedogodnościami tego okresu, jak również przed szarzyzną dnia codziennego. Ukazano metody działania władzy tzw. realnego
W Trzeciej Rzeszy niemieckie kobiety odgrywały bierną rolę. Początkowo sprowadzała się ona do dwóch rzeczy: prowadzenia domu i wychowywania dzieci. Jednakże po wybuchu wojny w 1939 roku, z powodu niepowetowanych strat zarówno w zasobach ludzkich, jak materialnych, władze musiały zmienić kurs wobec
Co było przed Wielkim Wybuchem? Dlaczego czarne dziury są czarne? Czy można podróżować do przeszłości? W zabawnych tekstach Vaas wyjaśnia fascynujące idee Hawkinga w sposób zrozumiały dla każdego: wyimaginowany czas, entropia, wszechświaty niemowlęce czy grawitacja kwantowa nie będą już miały
Bohaterką tej historycznej powieści jest Anna, córka księcia kijowskiego Jarosława Mądrego. Rzecz dzieje się w połowie XI wieku. Piękna kniaziówna wyrusza w podróż do Francji, by poślubić Henryka z rodu Kopetyngów. Koronowana na królową godnie wypełnia obowiązki wobec przybranej ojczyzny, ale w
Wazowie jawili się nam dotąd jako władcy raczej stroniący od uciech łoża, ale, jak się okazuje, nic bardziej błędnego. Pod piórem Iwony Kienzler ożywają kobiety, którym przyszło dzielić życie z władcami z tej dynastii: ich żony, zarówno te kochane, jak i te odwiedzane w sypialni wyłącznie z
Pod koniec XVII wieku we wsi Prilwitz w Meklemburgii (dziś północnowschodnie Niemcy)pastor Fryderyk Sponholtz miał wykopać w przykościelnym ogrodzie kilkadziesiąt figurek z brązu, naczynia i sprzęty obrzędowe z napisami runicznymi. Odkrycie wyszło na jaw dopiero kilkadziesiąt lat później. Według
