Gdy 20 września 1927 roku na zebraniu redakcyjnym czasopisma "Nowy Lef" Majakowski po raz pierwszy przeczytał swój poemat "Dobrze", obecny na tym zebraniu krytyk, Anatol Łunaczarski, wyraził się: "To Rewolucja Październikowa odlana w brązie".
Zbiór ten, który obejmuje moja publicystykę literacką z lat 1945-1956 jest w chwili obecnej już prawie nieaktualny; tak dalece sama historia rozstrzygnęła niedawne spory (Fragment).
Zbiór szkiców m.in. o Norwidzie, Przybosiu, Leśmianie, Joysie, Antonionim.
Zbiór sielanek, tzw. idylle, które przedstawiają scenki rodzajowe.
„Bóg…” to nie dzieło ściśle naukowe, lecz zbiór esejów. Autor chciał dać rzecz czytelną, książkę nie tyle biblistyczną, co literacką, a miejscami i publicystyczną, która by w tej ostatniej funkcji przeciwstawiła się fali obskurantyzmu, zalewającej w chwili obecnej – pod pozorem badań
