Anton Habicht za psie pieniądze pracuje w policji porządkowej Glogau (Głogowa). Gdy na jego drodze staje śledczy Matzke z policji kryminalnej i proponuje, żeby pracował razem z nim, Habicht nie może uwierzyć we własne szczęście. Pomaga Matzkemu przy śledztwie w sprawie śmierci chłopca, którego
Anton Oskar Klaussmann w swej książce przedstawia czasy, których nawet nasi pradziadowie nie pamiętają. Miał on bowiem szczęście żyć na tej ziemi w dobie gwałtownych przeobrażeń, kiedy np. wieś Katowice zmieniała się w miasto, gdy nowe zwyczaje zaczęły wypierać dawne. Dzięki swemu bystremu oku
„Pamiętajcie! Każdy sukces jest zbudowany na trupie osoby, którą się urodziliśmy. Wszyscy musimy ‘zabić’ siebie, często w najbardziej koszmarny sposób. Musimy przestać być tym gościem, stworzonym przez historię, geny i przypadek w dniu naszych urodzin.” Kim jesteśmy? Gdzie żyjemy? Ku czemu dążymy?
"Życie podobne jest do drogi pełnej zakrętów. Widzimy tylko odcinek do kolejnego zakrętu. Ale wiemy, że Bóg ogarnia wzrokiem całą drogę". Anton Kner.
Od tysiąca lat Inni utrzymują trudny rozejm, chroniący ich samych oraz Zmrok, równoległy świat, który kryje się w cieniu naszego. Ale walka między siłami Światła i Ciemności o przejęcie kontroli nad światem jest daleka od zakończenia... Tym razem starszy i jeszcze mocniejszy mag Światła Anton
Fear reigns in Riaznin. Former emperor Valko has kidnapped the youngest Auraseer and provoked a civil war. Now, he’s hunting his brother, Anton, and leading Shenglin troops across the border. But with her empathic powers gone, Sonya doesn’t know how to protect the people she loves or the nation
Anton zamyka skrępowaną Josefine w hotelowej piwniczce na wino. Tymczasem Siemen – przerażony, że jego ukochana mogła utonąć w wodach fiordu – wszczyna jej poszukiwania. Dziewczynę jako pierwsza odnajduje Else Boe, ale nie uwalnia jej i nic nie mówi o tym swojemu wnukowi. Na szczęście na ślad
„Harmonia mroku jest dla Petersburga całkowicie naturalna, gdyż noir to esencja tego miasta. Mieszkający tu pisarze nie muszą niczego wymyślać. Wystarczy, że uważnie popatrzą dokoła lub spojrzą w głąb samego siebie. Miejskie mity kryją się za nagłówkami kroniki kryminalnej, a kolejna wzmianka w
Anton Czechow – klasyk literatury rosyjskiej, uznawany za mistrza „małych form literackich”, w której przeważały obrazki obyczajowe, miniatury z życia urzędników, kupców, ziemian i chłopów, łączące komizm z wyraźnymi akcentami krytyki społecznej. W niniejszym zbiorze: Żarcik oraz inne (bardzo
