Niemiecki intelektualista Walter Benjamin (1892–1940) zimą 1926 roku wybrał się do Moskwy. Spędził tam dwa miesiące, które opisał w tym „Dzienniku”, dokumencie szczególnym, tak jak szczególna, by nie rzec: osobliwa, była ta wyprawa. Pojechał tam pełen hamletowskich rozterek co do swojego ożenku z
Klasyczna praca Karla Poppera. Opublikowana w 1934 roku jako "Logik der Forschung", przetłumaczona przez samego autora w 1959 roku na język angielski (jako "The Logic of Scientific Discovery"). Post-, a zarazem antypozytywistyczna metodologiczna propozycja Poppera z wielu przyczyn może być
Victor Klemperer (1881–1960) – Żyd konwertyta na protestantyzm, ochotnik cesarskiej armii, który uważał się za Niemca, ale musiał nosić żółtą gwiazdę, choć przetrwał czasy nazizmu dzięki aryjskiej żonie, przeciwnik hitlerowskiego totalitaryzmu, który po wojnie przystał do innego totalitaryzmu w NRD
Rozmowy z Isaiahem Berlinem to zbiór pięciu pasjonujących wywiadów przeprowadzonych przez Ramina Jahanbegloo z jednym z największych dwudziestowiecznych filozofów polityki i historyków idei. W tych długich, niezwykle żywych rozmowach Berlin dotyka najróżniejszych tematów - opowiada o swoim życiu,
Jest to książka o przekształceniach dialektyki rozumianych jako przekształcenia samej nowoczesności. We współczesnej filozofii francuskiej dialektyka i nowoczesność przeżywają własną śmierć w podwójnym sensie wyrażenia: umierają lub zdają się umierać, ale też żyją na przekór śmierci i po śmierci. W
Lucjusz Anneusz Seneka lub Seneka Młodszy (4–65 n.e.), rzymski myśliciel, pisarz, polityk i mówca, stanowi od wieków symbol stoickiej mądrości, której kanon współtworzą jego myśli. Fragmenty wybrane w tym tomie przez wybitnego filologa klasycznego Stanisława Stabryłę nie mają tylko charakteru
Robert Nozick (1938–2002) należał do najbardziej znanych amerykańskich filozofów polityki, choć "Anarchia, państwo, utopia" (1974) była praktycznie jego jedyną publikacją w tej dziedzinie. Z pozycji liberalizmu zarysował tam swoje rozumienie i uzasadnienie państwa. Locke, Kant i Rawls to główne
„Stopień zero pisania” był debiutem książkowym (1953) francuskiego pisarza i semiologa Rolanda Barthes’a (1915–1980), ale stanowi do dziś jeden z fundamentów współczesnej humanistyki. Autor datuje początek literatury jako „przedmiotu” na połowę XIX wieku, kiedy to pisarstwo, wcześniej służące
Tom zawiera pierwszą książkę niemieckiego filozofa Friedricha Nietzschego (1844–1900) – opublikowane w 1872 roku „Narodziny tragedii z ducha muzyki”. Ten traktat zamknął młodemu profesorowi filologii klasycznej drogę do akademickiej kariery, ale otworzył przed nim całą przyszłość filozofii.
