Stomma niszczy powszechne wyobrażenie o charakterze narodowym, gwałci mit dobrego wychowania, obnaża prawdziwą twarz walki sportowej, roztkliwia się nad losem zwalczanych przez politycznych hipokrytów prostytutek. Ale najboleśniej ugodził moją osobę autor-niegodziwiec, pozbawiając mnie wspomnianego
"Wspomnienia Wiktorii Malinowskiej są przede wszystkim opowieścią o Niej samej, o najtrudniejszym, najbardziej traumatycznym okresie Jej życia, który zaczął się wraz z wybuchem drugiej wojny światowej. (...) Młoda dziewczyna ma oczy szeroko otwarte. Zmysł obserwacji i niemal fotograficzna pamięć
Dzieci pomagają porwanej Bambolince i jej bratu wydostać się spod wpływu ich ojca despoty, który zamyka swoich poddanych w wieży za to, że nie chcą używać jego nowego języka 'ble – ble'. Książeczka wznowiona przez Akapit Press w zbiorze pod tytułem "ble-ble i inne opowieści".
Jak myśleć o powieści, żeby ją wymyślić? Jak przywołać bohatera, który rozwiąże problem czytelnika? Jak wszystko zaplanować - i wreszcie napisać? "Jak napisać powieść?" to unikalna na polskim rynku analiza procesu twórczego - jednocześnie fachowa i przystępna. Tu każdy akapit zmusza do przemyśleń
Jedno z silniejszych i często analizowanych opowiadań Hemingwaya. Jeden z zimowych wieczorów w małej miejscowości niedaleko Chicago. Do jadłodajni wchodzi dwóch na czarno ubranych gości, Al i Max. Po kilku niemiłych uwagach zamykają kelnera i obok siedzącego Nicka w kuchni. Jak się okazuje, są
Zebrane są tu dwa opowiadania Fitgeralda ze słynnego zbioru Opowieści z epoki Jazzu: The Camel’s Back (Tył wielbłąda) i The Curious Case Of Benjamen Button (Ciekawy przypadek Benjamina Buttona). W pierwszym z nich rozkapryszona i niezdecydowana kobieta została przechytrzona i poślubiona starającemu
Dużo Anglików dorastało z tą wspaniałą bajką, napisaną w 1841 roku przez Johna Ruskina o pięknej górzystej Styrii w Austrii. W tradycyjny sposób przedstawia trzech braci, najstarszych jako bezbożnych i samolubnych i najmłodszego Glucka o czystym sercu. Tak naprawdę Gluck oznacza „szczęście” , „good
Zbiór reportaży Wańkowicza. Jak napisał krytyk: "Melchior Wańkowicz jak bodaj w żadnych innych swoich książkach właśnie w »Tędy i owędy« i w »Zupie na gwoździu« ujawnia się jako mistrz krótkiej formy. Niekiedy dla wyłożenia celnej anegdoty wystarcza jeden akapit. Pierwsze dzieło zostało jednak
