Wychodźcy - Émile Verhaeren
Wychodźcy Z burym kotem, z wiernym psem, Z chęcią życia Bóg wie czem, Idą w mroku, brnąc po grudzie, Nasi ludzie: Wiekuistych dróg tułacze, Dżdżów pijaki, mgieł palacze. Nic nie mają nasi ludzie: Nic a nic - Prócz gościńca w mroków chmurze. Każdy niesie na kosturze W swojej chustce