Gaj święcony - le Cardonnel

Gaj święcony Siostro, czekajmy, póki nad gaj, który drzemie,  Miesiąc jesienny czarną naświetlając ziemię,  Uniesie się powoli, w oparach, dwurogi,  Gościńce zabieleją wśród rozlanej trwogi.  Niech oglądamy, jako płyną przez zagaje  Znów elizejskie smugi, które luna kraje. [...Louis le CardonnelUr.