Książka jest pomysłową analizą surrealizmu na przykładzie sztuk plastycznych, kina, fotografii i literatury. Autorka sięga do początków nurtu, a następnie oprowadza nas po całym wieku XX, pokazując, jak surrealistyczne spojrzenie na świat łączy biografie rozmaitych artystów – tytułowych „spiskowców
"Księżniczka Angina" zajmuje w dorobku Rolanda Topora miejsce wyjątkowe. Łączy w sobie najlepsze cechy jego twórczości: poezję, czarny humor, błyskotliwą inteligencję, zamiłowanie do gier językowych, zmysł dostrzegania na pozór nieistotnych szczegółów, umiejętność ciągłego zaskakiwania czytelnika.
Notes podróżny do prowadzenia prywatnych zapisków, którego inspiracją staly się wędrówki tropem paryskiego surrealizmu. Spacer po mieście, dzięki odpowiedniemu stanowi ducha, był dla surrealistów czynnością irrealną. Błądząc bez celu, wcielali w życie ideę „automatycznej wędrówki” sprzyjającej
Ilustrowane zdjęciami refleksje na temat odmienności amerykańskiej rzeczywistości od tego, co europejskie. O poznaniu Ameryki i odcz uwaniu jej, co jest możliwe, zdaniem Autorki, dopiero po spędzeniu w drodze kilku tygodni. A zatem są to refleksje o drogach, podróż owaniu i wszystkim, co z tym
Providence, miejsce wybierane przez pisarzy, artystów, muzyków, ludzi niepraktycznych. Absolwenci tutejszych uczelni zostają na rok po zrobieniu dyplomu, po czym mieszkają do śmierci. Co ich trzyma? O Nowej Anglii i fenomenie Providence, stolicy najmniejszego z amerykańskich stanów, pisze
Roland Topor po raz ostatni zaskoczył czytelników, publikując "zza grobu" Made in Taiwan. Copyright in Mexico -- opowiadania o nieboszczykach ingerujących w czynności żywych. Złożył je u wydawcy w przeddzień wylewu, tydzień później zmarł. "Granica między życiem a śmiercią nie jest wcale tak
Na wzór komisji brukselskiej, doradzającej rolnikom kładzenie ziemi odłogiem w celu zwiększenia jej żyzności, Topor postanawia nie wstawać z łóżka. Leniuchuje więc i czeka, aż jego decyzja zyska podobny aplauz jak postanowienia brukselskie. Toporowskie nicnierobienie jest jednak bardzo aktywne. W
Wieloryb Agnieszki Taborskiej wygląda na zbiór anegdot. Ale to coś innego. Objawia inny zakres realności. Ten, gdzie sowa jest córką piekarza (słowa Ofelii w Hamlecie). Gdzie szewczyk szył buty z wołowego ryku (polski wierszyk ludowy). Gdzie księżyc jest z zielonego sera (angielski przesąd). Gdzie
Pełna uroku książeczka o tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie kartki, świetnie oddaje ducha Topora jako pisarza i rysownika. Przenosząc przygody Alicji do Krainy Liter, autor dał wyraz swojej fascynacji grami językowymi oraz dziełem Lewisa Carrolla, któremu książka jest dedykowana. Zarówno
„Dzięki Agnieszce Taborskiej zrozumiałem, że wszyscy jesteśmy częścią mitycznej opowieści o Krakowie, silniejszej niż rzeczywistość i w pewnym sensie prawdziwszej niż nasze wrażenia. Zagarnia nas ona i trwa – powtarzana i wzmacniana przez kolejnych wędrowców, którzy potrafią rozmawiać z naszymi
