To zbiór zabawnych, czasami łamiących dziecięce języki wierszy, w których główną rolę - poza bohaterami, oczywiście - grają wyrazy dźwiękonaśladowcze. Mlaski, chichy i cmoki to chyba najzabawniejsze słowa, jakie można znaleźć w każdym języku. A do tego niektóre w różnych językach brzmią tak samo!
„Wesołe bajki” to zbiór wierszowanych legend i bajek polskich, które zna niemal każde dziecko. Ale czy na pewno? Czytając te historie, opowiedziane na nowo w zabawny i nieraz zaskakujący sposób, nabiera się przekonania, że świat smoków i innych pradawnych stworów może być przyjazny i kolorowy.
Zabawne, wierszowane historyjki o zwierzętach autorstwa mistrzyni słowa rymowanego – Agnieszki Frączek. Z pięknymi, ciepłymi ilustracjami Moniki Filipiny są doskonałą propozycją dla najmłodszych czytelników i ich rodziców.
Co to jest nosówka? Niektórym to słowo od razu kojarzy się z chorobą psa, inni powiedzą, że to coś, co pewnie ma związek z nosem. I słusznie! Nosówki to głoski, którym towarzyszy nosowy szum. I choć w języku polskim jest ich tylko sześć (ą, ę, m, mi, n, ń/ni), to niełatwo jest je prawidłowo i
Normalna rzecz, że poeci piszą o języku (w gruncie rzeczy cała poezja o nim jest), kiedy jednak filolog uprawia poezję, to rzecz dużo bardziej godna uwagi. Agnieszka Frączek – germanistka, leksykograf, historyk leksykografii – wybrała twórczość dla dzieci. Jej wiersze są radosne, spontaniczne, na
Chociaż gwiaździsta, leniwa noc cichutko kusi: „Czas już pod koc”, to jednak w każdym zakątku miasta jest ktoś, kto nie śpi. Nie śpi i basta! Na przykład Zdzicho (to pan laweciarz) ciągle pracuje, choć wkrótce trzecia, apteka też jest jeszcze otwarta, choć zegar twierdzi, że mija czwarta, a
Pewnego dnia do domu pani Agnieszki zawitały dwa czarno-białe dachowce mazurskie: Kapsel i Zakrętka. Małe koty potrafią niezwykle urozmaicić życie właściciela, psotami i figlami doprowadzając do licznych koto-strof w mieszkaniu. Są przy tym jednak niezrównaną inspiracją poetycką, o czym świadczy
Fruwający zimą nad miastem Franek to nie żadna papuga, a kruk (a może gawron), który postanowił zażartować sobie z przechodniów zakładając pstrokate ubranko, a na łepek gustowny berecik… Zabawną historyjkę ubarwiają ciepłe ilustracje Joanny Rusinek. Czytam sobie to trzypoziomowy program wspierania
