Tom „INNY” Aleksandry J. Starosteckiej zawiera utwory poetyckie w czterech podtytułach: KOLORY, ODDECHY, ZMARSZCZKI, ZAPISKI Z KALENDARZA. W każdym z nich pełne refleksji wiersze dotykają życia, miłości, przemijania, starości. Wielokrotnie również nawiązują do przyrody i ukochanych gór. Ostatnią,
Epitafia bywały czystą bezinteresowna zabawą, orężem w walce politycznej, sposobem na ośmieszanie niewygodnych rywali, językową igraszką, ale też próbą zmierzenia się z tajemnicą śmierci. Żartobliwe, złośliwe, prześmiewcze epitafia wszystkich epok łączy jedno: przekonanie, że o śmierci
Pustka, pewność braku zbawienia zastępuje pozór wiedzy i wiary. Na podłożu tej właśnie wolności młody Cioran znajduje tragiczne zbawienie. W odległej Transylwanii, jak francuscy egzystencjaliści burzy "absurdalne mury", by ich potem prześcignąć w radykalizmie tego przedsięwzięcia. W okresie pisania
